Doliny w Tatrach i na Podhalu

Rysa

2325 m, Tatry Wysokie

Rysa – żleb opadający z Rysów w Tatrach Polskich. Zaczyna się w siodełku północnej grani Rysów (jest to pierwsze siodełko na północ od północno-zachodniego wierzchołka Rysów). Rysa opada prosto do Kotła pod Rysami, prawie równolegle do zachodniej grani Rysów, ale bardziej stromo. Do jej najwyższej części uchodzi krótki żleb z zachodniej grani Tatr (jest to grań główna Tatr Wysokich). Deniwelacja Rysy wynosi około 300 m. Orograficznie prawe ograniczenie Rysy tworzy Grzęda Rysów. Rysa wypełniona jest stale osuwającym się piargiem, ale położenie na północnej ścianie Rysów i duża wysokość powodują, że przez większą część roku jest zaśnieżona. Rysa jest widoczna z daleka w masywie Rysów. Nazwa tego szczytu nie pochodzi jednak od Rysy, ale od pożłobionych zboczy całego kompleksu Niżnich Rysów, Żabiego Szczytu Wyżniego i Żabiego Mnicha.

Żydowski Żleb

2154 m, Tatry Wysokie

Honoratka (Żydowski Żleb) – głęboki żleb spadający ze Zmarzłej Przełączki Wyżniej w stronę Doliny Gąsienicowej w Tatrach Wysokich. Opada on w kierunku północnym, by połączyć się z Zawratowym Żlebem powyżej Zmarzłego Stawu Gąsienicowego. Przez fragment górnej części Honoratki przechodzi szlak turystyczny Orlej Perci. Z powodu stromych i śliskich skał, a także zalegającego w żlebie do późnego lata śniegu, dochodzi tu do wielu wypadków śmiertelnych. Oba określenia żlebu mają niejasną genezę, Żydowski Żleb może pochodzić od żydowskiego turysty, Kurta Langfeldesa, który zginął w tym miejscu w 1925 r. Nazwy mają charakter nieoficjalny, nie występują np. w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej.

Żleb Drège’a

2109 m, Tatry Wysokie

Żleb Drège’a (niem. Drege-Schlucht, słow. Žľab Dregea, węg. Drege-szakadék) – żleb w Tatrach znajdujący się w zachodniej ścianie Granatów, wyprowadzający na Skrajną Sieczkową Przełączkę pomiędzy Pośrednim a Skrajnym Granatem. Opada w stronę Czarnego Stawu Gąsienicowego. Ma około 400 m długości i jest zdradliwy. W górnej części jest to dość łagodny i szeroki, typowy żleb z kilkoma niewielkimi prożkami, zaś w części dolnej kończy się ponad 100-metrowej wysokości, niemal pionowym i w wielu miejscach przewieszonym kominem. Jest pułapką bez wyjścia dla turystów, którzy przy złej widoczności zgubili szlak i zeszli w ten żleb. Po kilku kilkumetrowych zsunięciach znajdą się nad owym kominem, którego nie sposób pokonać bez zjazdu na linie, w górę zaś powrót jest już niemożliwy.

Kocioł Kazalnicy

2018 m, Tatry Wysokie

Kocioł Kazalnicy, Sanktuarium – kocioł lodowcowy na północnych stokach Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego w polskich Tatrach Wysokich. Znajduje się pomiędzy dwoma ramionami jego północno-wschodniej grzędy opadającej nad Czarny Staw. Są to: grzęda lewa (patrząc od dołu), w której znajdują się: Wyżni Czarnostawiański Przechód, Czarnostawiańska Strażnica, Niżni Czarnostawiański Przechód i Czarnostawiańskie Siodełko, grzęda prawa zakończona ścianą Kazalnicy. W górnej części między tymi ramionami jest wąski żlebek o pionowych bocznych ścianach, który niżej przechodzi we właściwy Kocioł Kazalnicy. Od strony Czarnego Stawu podcięty jest on pionową ścianą Kazalnicy łączącą się ze ścianą lewej grzędy. Do Kotła Kazalnicy najłatwiej można się dostać z Siodła za Kazalnicą lub z Wyżniego Czarnostawiańskiego Kotła przez Niżni i Wyżni Czarnostawiański Przechód.

Mylna Kotlinka

1998 m, Tatry Wysokie

Mylna Kotlinka – najwyższe piętro Doliny Zielonej Gąsienicowej w polskich Tatrach Wysokich. Jest to kocioł lodowcowy usytuowany poniżej Grani Kościelców i wschodniej grani Świnicy, tworzących jego wschodnie i południowe obramowanie. Od północnej strony opada do Zadniego Koła. Podobnie jak sąsiednia Świnicka Kotlinka, Mylna Kotlinka jest kamienista i w dużej części zasypana piargami, śnieg zalega w niej bardzo długo. Nazwa pochodzi od znajdującej się ponad nią Mylnej Przełęczy. Jest niedostępna turystycznie.

Skrajny Żleb

1994 m, Tatry Wysokie

Skrajny Żleb – żleb w Dolinie Zielonej Gąsienicowej w polskich Tatrach Zachodnich. Opada ze Skrajnej Przełęczy (2071 m) między Skrajną Turnią (2096 m) i Pośrednią Turnią (2128 m). Jest to krótki żleb opadający początkowo w północnym, niżej północno-wschodnim kierunku do stożka piargowego. Jego obramowanie tworzą północno-wschodnie grzbiety Pośredniej i Skrajnej Turni.

Zawratowy Żleb

1957 m, Tatry Wysokie

Zawratowy Żleb – żleb opadający z przełęczy Zawrat do Kotła Zmarzłego Stawu Gąsienicowego w Tatrach Wysokich. Właściwie są to dwa żleby, mające wspólny wylot w stożku piargowym zawalającym od południa Zmarzły Staw Gąsienicowy. Oddziela je niska, skalna grzęda opadająca od zachodniego grzbietu Małego Koziego Wierchu. Nie jest pełna, w środkowej części jest przerwana i można przejść z jednego żlebu do drugiego, bez wspinania się na grzędę. Dla odróżnienia główne koryto żlebu, opadające z samego Zawratu, nazwano Starym Zawratem (patrząc od dołu jest po prawej stronie), zaś drugie (lewe) i będące jego odnogą nazwano Nowym Zawratem. Jest to wielki i stromy żleb, zawalony piargami. Prowadzi nim szlak turystyczny z Doliny Gąsienicowej na Zawrat. Trudności przy podejściu są umiarkowane, zwiększają się, gdy skały są mokre.

Dolinka Kozia

1945 m, Tatry Wysokie

Dolinka Kozia – niewielka dolina znajdująca się w górnym piętrze Doliny Czarnej Gąsienicowej, między ścianami Zadniego Granatu, Czarnych Ścian i Koziego Wierchu, a powyżej kotła Zmarzłego Stawu. Opada do niego średnio stromym progiem o wysokości około 150 m. Z otaczających ją ścian do Dolinki Koziej dwie wybitne wklęsłe formacje skalne: Rysa Zaruskiego i Żleb Kulczyńskiego. Dolinka Kozia to typowy kocioł lodowcowy, niegdyś dający początek wielkiemu lodowcowi wypełniającemu Dolinę Suchej Wody Gąsienicowej. Lodowiec ten ciągnął się w dół aż do Toporowej Cyrhli. Dawniej dolinkę nazywano Nad Zmarzłym, obecną nazwę nadał jej taternik Janusz Chmielowski ok. 1908 r. Nazwa pochodzi od kozic. Z rzadkich roślin w Dolince Koziej występują mietlica alpejska i wiechlina tatrzańska – rośliny w Polsce występujące tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach.

Pusta Dolinka

1925 m, Tatry Wysokie

Dolinka Pusta (słow. Pustá dolinka) – niewielka boczna dolinka zawieszona będąca odnogą Doliny Pięciu Stawów Polskich w Tatrach Wysokich. Ma powierzchnię 0,4 km² i stanowi typowy kocioł polodowcowy. Jej dno to rumowisko skalne. Dolinkę otaczają: od zachodu: południowa grań Małego Koziego Wierchu do Kołowej Czuby (oddziela ją od Dolinki pod Kołem), odcinek wschodniej grani Świnicy z Małym Kozim Wierchem, Zmarzłymi Czubami, Zamarłą Turnią (opadającą do dolinki swą południową ścianą) i Kozimi Czubami, od wschodu: niska skalna grzęda odchodząca od Kozich Czub od południa Pusta Dolinka podcięta jest progiem o wysokości kilkudziesięciu metrów.

Świnicka Kotlinka

1912 m, Tatry Wysokie

Świnicka Kotlinka – niewielka kotlina w górnej części Doliny Gąsienicowej w Tatrach. Znajduje się w zachodniej części tej doliny (Dolinie Zielonej Gąsienicowej), pod Świnicką Przełęczą, pomiędzy północno-zachodnimi ścianami Świnicy i wschodnimi ścianami Pośredniej Turni. Położona jest na wysokości ok. 1870–2057 m n.p.m. Z góry spada do niej żleb spod Świnickiej Przełęczy. Kotlinka to dawny kocioł lodowcowy, zawalony rumowiskiem głazów. Jest bezwodna i silnie zacieniona przez potężne ściany gór. Bardzo długo zalega w niej śnieg (płaty zwykle do końca sierpnia). Życie roślinne jest słabe, głównie rosną tu porosty, miejscami kępy situ skuciny. Z górnej części dolinki można dojrzeć Zadni Staw Gąsienicowy. Nad kotlinką górują stroma i potężna ściana Świnicy oraz zachodnie ściany Kościelca. 21 września 2020 r.

Żleb Zaruskiego

1897 m, Tatry Wysokie

Żleb Zaruskiego – żleb na wschodniej ścianie masywu Kościelców w polskich Tatrach Wysokich. Opada spod wschodniej ściany Kościelca w północnym kierunku, niżej zakręcając na wschód. Na dolnym odcinku jest głęboko wcięty między wschodnią grań Kościelca a Czubę nad Karbem. Uchodzi na piargi nad brzegiem Czarnego Stawu. Nazwę żlebu nadano dla uczczenia Mariusza Zaruskiego, założyciela TOPR-u. Zimą 1911 r. M. Zaruski i Stanisław Zdyb wyszli na Kościelca i jako pierwsi zjechali z niego na nartach. Nie zjeżdżali jednak Żlebem Zaruskiego, lecz tą samą drogą, którą wychodzili – przez Karb. Pierwsze przejście Żlebem Zaruskiego: L. Barabasz w 1908 r. w czasie 1 h 15 min, stopień trudności 0+ w skali trudności UIAA. Obecnie czasami Żlebem Zaruskiego wspinają się taternicy, szczególnie zimą, gdy pogoda uniemożliwia trudniejsze wspinaczki. Czasami zjeżdżają też nim narciarze.

Dolinka pod Kołem

1884 m, Tatry Wysokie

Dolinka pod Kołem – mała dolinka w Tatrach Wysokich, stanowiąca górne piętro Doliny Pięciu Stawów Polskich, utworzona przez dwupoziomowy cyrk lodowcowy. Jej nazwa pochodzi od dużego upłazu zwanego Kołem znajdującego się u podnóży Świnicy.

Dolina Litworowa

1850 m, Tatry Zachodnie

Dolina Litworowa – jedna z dwóch siostrzanych dolinek zawieszonych stanowiących górne piętro Doliny Miętusiej w Tatrach Zachodnich (druga to Dolina Mułowa). Powstała w wyniku działalności tektonicznej i lodowcowej, a wymodelowana została przez zjawiska krasowe i erozję.

Mnichowy Żleb

1832 m, Tatry Wysokie

Mnichowy Żleb lub Żleb pod Mnichem – duży i głęboko wcięty żleb na północnych, opadających do Morskiego Oka ścianach grani głównej Tatr Wysokich. Tworzy zachodnie ograniczenie masywu Cubryny. U góry zaczyna się w progu pod Mnichową Przehybą – niewielkim wcięciem pomiędzy piarżystym wałem wrastającym w masyw Cubryny a Mnichową Kopą. Opada stąd w kierunku północno-wschodnim i uchodzi do Nadspadów. Jego orograficznie prawym odgałęzieniem jest Żleb Szulakiewicza, uchodzący do Mnichowego Żlebu na wysokości około 1740 m, powyżej największej z want tkwiących w dnie Mnichowego Żlebu. Mnichowym Żlebem prowadzą drogi wspinaczkowe. Jest on dla taterników ważną arterią komunikacyjną, gdyż od drogi wiodącej jego dnem odgałęzia się kilkadziesiąt innych dróg wspinaczkowych.

Żleb pod Krzyżnem

1832 m, Tatry Wysokie

Żleb pod Krzyżnem – żleb w orograficznie lewych zboczach Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. Wcina się między Buczynowe Turnie a masyw Wołoszyna. U góry ma trzy ramiona; orograficznie prawe opada spod Przełączki pod Ptakiem (ok. 2105 m), środkowe spod przełęczy Krzyżne (2112 m), lewe z Wołoszyńskiej Szczerbiny. W widłach prawego i środkowego żlebku znajduje się Kopa nad Krzyżnem (2135 m), środkowego i lewego Mały Wołoszyn (2144 m). Żlebki łączą się z sobą na wysokości ok. 1950 m. Od tego miejsca jednym już korytem żleb opada aż do wysokości ok. 1450 m, gdzie z prawej strony dołącza do niego Szeroki Żleb Buczynowy. Od miejsca połączenia tych dwóch wielkich żlebów ich wspólne koryto skręca na południowy wschód i uchodzi do dna Doliny Roztoki na wysokości ok. 1400 m. Tak więc wysokość Żlebu pod Krzyżnem liczona od przełęczy Krzyżne wynosi ponad 700 m.

Zawieszony Żleb

1831 m, Tatry Wysokie

Zawieszony Żleb (niem. Függő-folyosó, słow. Visiaci žľab, węg. Függő-folyosó) – niewielki żleb w masywie Cubryny nad Morskim Okiem w polskich Tatrach Wysokich. Opada z Wyżniego Cubryńskiego Przechoduu. Ma długość około 100 m. Kilkadziesiąt metrów niżej zanika nad wielkim urwiskiem prawej części ściany Kazalnicy Cubryńskiej. W jego korycie kruszyzna. Zawieszony Żleb tworzy prawe ograniczenie Wielkiego Cubryńskiego Ogrodu. Żlebem prowadzą drogi wspinaczkowe.

Szeroki Żleb Buczynowy

1823 m, Tatry Wysokie

Szeroki Żleb Buczynowy – żleb w orograficznie lewych zboczach Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. Opada z Małej Buczynowej Turni (2172 m) w kierunku południowo-wschodnim. Jest to duży żleb i głęboko wcięty w skały. W górnej części ma kilka szerokich i płytkich odnóg sięgających od południowo-zachodniego po wschodni wierzchołek Małej Buczynowej Turni. Na wysokości około 1450 m łączy się ze Żlebem pod Krzyżnem. Od miejsca połączenia tych dwóch wielkich żlebów ich wspólne koryto opada nadal na południowy wschód i uchodzi do dna Doliny Roztoki na wysokości ok. 1400 m. Tak więc deniwelacja Szerokiego Żlebu Buczynowego liczona od szczytów Małej Buczynowej Turni do ujścia w Dolinie Roztoki wynosi ponad 700 m. Dolna część żlebu, nieco poniżej szlaku turystycznego z Doliny Pięciu Stawów Polskich na Krzyżne to wąski kanion z progami.

Kocioł Kasprowy

1821 m, Tatry Zachodnie

Kocioł Kasprowy – górne piętro Doliny Zielonej Gąsienicowej w polskich Tatrach.

Cubryński Żleb

1816 m, Tatry Wysokie

Cubryński Żleb (słow. Čubrinský žľab, węg. Csubrinai-folyosó) – duży żleb w masywie Cubryny nad Morskim Okiem w polskich Tatrach Wysokich. Opada spod Hińczowej Przełęczy (2323 m) do Hińczowej Zatoki położonej powyżej górnego końca Zielonego Piargu nad Morskim Okiem. Tworzy granicę oddzielająca masyw Wielkiego Szczytu Mięguszowieckiego (2438 m) od Cubryny (2376 m). Cubryński Żleb ma początek w wielkiej depresji poniżej Hińczowej Przełęczy. W najwyższej części ma szerokie koryto wypełnione czerwonawym piargiem i kilka niewielkich i łatwych do ominięcia progów. Na tym odcinku śnieg w żlebie utrzymuje się do połowy lata. Wielką Galerię Cubryńską przecina po orograficznie prawej stronie płytkim i piarżystym korytem. Pomiędzy nią a niżej położonym Małym Bańdziochem (Małym Kotłem Mięguszowieckim) tworzy głęboki i wąski kanion o stromych ścianach i kilku niewielkich progach.

Buczynowa Dolinka

1810 m, Tatry Wysokie

Dolinka Buczynowa (słow. Bučinová dolinka, niem. Buczynowatal, węg. Buczynowa-völgy) – niewielka dolina wisząca w Tatrach Wysokich, będąca bocznym odgałęzieniem Doliny Roztoki. Z trzech stron otaczają ją: wschodnia grzęda Koziego Wierchu, odcinek grani od Koziego Wierchu po Skrajny Granat i grań od Skrajnego Granata po południowo-zachodni wierzchołek Małej Buczynowej Turni. Od strony Doliny Roztoki podcięta jest wysokim progiem, po którym przebiega szlak turystyczny z Doliny Pięciu Stawów Polskich na Krzyżne. Główną granią ponad Dolinką Buczynową prowadzi odcinek Orlej Perci. W dolince tylko niewielkie płaty kosodrzewiny. Pod otaczającymi ją ścianami zalegają piargi, a dno zawalone jest głazami, wśród których, w niewielkiej niecce zbiera się woda, tworząc okresowy Buczynowy Stawek.

Dolina Mułowa

1799 m, Tatry Zachodnie

Dolina Mułowa – jedna z dwóch siostrzanych dolinek zawieszonych stanowiących górne piętro Doliny Miętusiej w Tatrach Zachodnich (druga to Dolina Litworowa). Powstała w wyniku działalności tektonicznej i lodowcowej, a wymodelowana została przez zjawiska krasowe i erozję.

Żleb Szulakiewicza

1790 m, Tatry Wysokie

Żleb Szulakiewicza (niem. Sulakiewicz-Schlucht, słow. Sulakiewiczov žľab, węg. Sulakiewicz-folyosó) – żleb na północnych, opadających do Morskiego Oka ścianach Cubryny w Tatrach Wysokich. Opada z Przełączki za Turnią Zwornikową (ok. 1950 m) w kierunku północnym, tworząc zachodnie ograniczenie masywu Turni Zwornikowej. Na wysokości około 1740 m uchodzi do Mnichowego Żlebu jako jego orograficznie prawe odgałęzienie. Ujście to znajduje się nieco powyżej największej z want tkwiących w Mnichowym Żlebie. Żleb Szulakiewicza jest prosty, jego deniwelacja wynosi koło 210 m. Od orograficznie lewej strony na całej swojej długości jest nakryty przewieszonymi ściankami. Prawe zbocza żlebu to częściowo płyty, częściowo trawniki. Jest w nim kilka progów. Po dolnej, lewej (patrząc od dołu) stronie Żlebu Szulakiewicza znajduje się rozległy, mało stromy taras Liliowe.

Dolina za Mnichem

1787 m, Tatry Wysokie

Dolina za Mnichem lub Dolinka za Mnichem (słow. dolinka za Mníchom, niem. 'Mönchstal, węg. Barát-völgy) – zachodnie odgałęzienie Doliny Rybiego Potoku w Tatrach Wysokich, otwarte na kotlinę Morskiego Oka, tarasowe pustkowie skalne powstałe na skutek zaburzeń tektonicznych przed okresem ostatniego zlodowacenia. Górą dolina sięga po główną grań Tatr od Cubryny (a dokładniej Cubryńskiego Zwornika) po Szpiglasowy Wierch. Lewe jej stoki tworzy Szpiglasowy Wierch i Miedziane, prawym ograniczeniem jest północna grań Cubryny. Krajobraz tworzą mocno zróżnicowane formy polodowcowe. Dolina składa się z kilku pięter ukształtowanych przez lodowiec. Najniższe piętro jest położone na wysokości ok. 1780 m, w nim pojawia się okresowo wysychający i dzielący się na kilka mniejszych Staw Staszica. Wyższy taras na wysokości 1830–1880 m położony jest pod północną ścianą Mnicha.

Świstówka Roztocka

1777 m, Tatry Wysokie

Świstówka Roztocka – niewielka (długość ok. 0,5 km) tatrzańska dolina zawieszona między dwiema graniami odchodzącymi od Opalonego Wierchu: Opalonem i granią zakończoną Świstową Czubą. Jest boczną odnogą Doliny Roztoki, zawieszoną nad nią na wysokości ok. 1700–1750 m i opada ku niej urwistą ścianą o wysokości ok. 200 m. Ściana ta w opinii Walerego Eljasza-Radzikowskiego jest „najbardziej spadzistą w całych Tatrach”. Dawniej szlak turystyczny prowadził tuż powyżej tego urwiska, po stromym zboczu, na którym zwykle do lata leżał płat zlodzonego śniegu. Zdarzyło się tutaj kilkanaście śmiertelnych wypadków obsunięcia się, np. w 1956 spadło z tej ściany 3 narciarzy; 2 mężczyzn poniosło śmierć, kobieta przeżyła. W 1958 r. szlak poprowadzono inną trasą, wyżej. Zdarza się, że z dawnej ścieżki korzystają jeszcze nieświadomi niebezpieczeństwa turyści. W sylwestra 1994 r.

Dolina Pięciu Stawów Polskich

1766 m, Tatry Wysokie

Dolina Pięciu Stawów Polskich (niem. Fünfseetal, słow. Dolina Piatich Poľských plies, węg. Lengyel-Öt-tó völgye) – dolina w polskich Tatrach Wysokich. Leży w całości w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Dolina Sucha Stawiańska

1765 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha Stawiańska – położona na wysokości ok. 1700–1850 m n.p.m. odnoga Doliny Zielonej Gąsienicowej w polskich Tatrach Zachodnich. Jej najwyższe piętro to Kocioł Kasprowy (zwany też Kotłem Gąsienicowym). Jest to podłużna dolinka, otoczona z trzech stron przez Uhrocie Kasprowe, stoki Kasprowego Wierchu, Suchej Przełęczy i północno-wschodnią wypukłość Beskidu. Dołem uchodzi do Roztoki Stawiańskiej. Według Władysława Cywińskiego Dolina Sucha Stawiańska to synonim Kotła Kasprowego. Podaje on, że Sucha Dolina Stawiańska to „nazwa (prawie nikomu) nieznana i (prawie przez nikogo) nie stosowana”. W istocie narciarze używają głównie nazw Kocioł Kasprowy lub Kocioł Gąsienicowy, jednak nazwa Sucha Dolina Stawiańska podawana jest na wielu mapach. Przez Dolinę Suchą Stawiańską prowadzi popularny szlak turystyki pieszej z Doliny Gąsienicowej na Kasprowy Wierch i nartostrada do Kuźnic.

Goryczkowy Kocioł

1757 m, Tatry Zachodnie

Goryczkowy Kocioł – cyrk lodowcowy w najwyższej części Doliny Goryczkowej pod Zakosy. Z trzech stron otaczają go: północny grzbiet Kasprowego Wierchu, odcinek grani głównej Tatr Zachodnich od Kasprowego Wierchu przez Goryczkową Przełęcz nad Zakosy po Pośredni Goryczkowy Wierch i jego północny grzbiet. Goryczkowy Kocioł ma równomiernie na północ pochylone dno i nie posiada typowego dla kotłów lodowcowych progu. Jest trawiasto-piarżysty i suchy. Nie prowadzi przez niego żaden szlak turystyczny, zimą natomiast roi się tutaj od narciarzy zjeżdżających z Kasprowego Wierchu, na który wyjechać można w zimie na 2 sposoby: wyciągiem Goryczkowym z Wyżniej Goryczkowej Równi, kolejką linową na Kasprowy Wierch z Kuźnic. Dołem poniżej Kotła Goryczkowego znajduje się zwężenie zwane Szyjką. Czasami z północno-wschodnich stoków Pośredniego Wierchu Goryczkowego schodzą lawiny.

Dolina Waksmundzka

1745 m, Tatry Wysokie

Dolina Waksmundzka – dolina w Tatrach Wysokich, odgałęzienie Doliny Białki. Wcina się pomiędzy Wołoszyn i Koszystą, sięga pod przełęcz Krzyżne, w okolicy której masywy te łączą się w długą wschodnią grań Świnicy. Otaczające ją grzbiety odgradzają ją od Doliny Roztoki (Wołoszyn) i doliny Pańszczycy (Koszysta). Powierzchnia Doliny Waksmundzkiej wynosi ok. 6,0 km². Powstała na linii dyslokacji tektonicznej a ukształtowana została w wyniku działań lodowca. Zbudowana jest z granitoidów (w części powyżej 1400 m) oraz skał osadowych w niższych partiach. W ukształtowaniu podłużnym widoczne progi polodowcowe. W górnej części występują kotły polodowcowe oraz wisząca dolinka – Świstówka Waksmundzka (w zboczach Małej Koszystej, nazywana też Dolinką Zbójnicką), niżej moreny. Powyżej górnej granicy lasu wykształciły się w dolinie trzy piętra.

Koprowy Żleb

1740 m, Tatry Zachodnie

Koprowy Żleb – żleb w Dolinie Małej Łąki w polskich Tatrach Zachodnich. Opada z północnej grani Kopy Kondrackiej (ok. 1910 m n.p.m.) do dna Wyżniej Świstówki Małołąckiej (górne piętro Doliny Małej Łąki). Różnica wzniesień pomiędzy jego górną i dolną częścią wynosi około 230 m, a szerokość przy dnie Wyżniej Świstówki ponad 100 m. Po orograficznie prawej stronie Koprowego Żlebu ciągnie się trawiasty Mnichowy Upłaz, od lewej strony natomiast żleb ograniczony jest skalistą północno-zachodnią grzędą Kopy Kondrackiej Znajduje się w niej Jaskinia Świstacza i Koprowa Studnia. Koprowy Żleb w dolnej części wcięty jest w zbocze dość głęboko, wyżej coraz płycej. Przejście nim nie stwarza problemów, ale nie prowadzi tędy żaden szlak turystyczny. Z Kopy Kondrackiej (spod samego jej wierzchołka) opada do Wyżniej Świstówki jeszcze inny żleb, nie ma on jednak nazwy.

Maszynka do Mięsa

1729 m, Tatry Wysokie

Maszynka do Mięsa – wielkie żlebisko opadające z dolnej części Bańdziocha do Szerokiego Piargu nad Morskim Okiem w Tatrach Polskich. Pomiędzy gardzielą Maszynki do Mięsa a Bańdziochem znajduje się piarżysto-trawiasty kociołek z trzech stron otoczony ściankami o wysokości około 30 m. Spadają do niego zazwyczaj ubogie w wodę dwa wodospady. Przez lewą ze strug wodnych zasilających te wodospady, zwaną Potoczkiem, prowadzi znakowany szlak turystyczny na Przełęcz pod Chłopkiem. Poniżej kociołka strugi łączą się w jeden wodospad o wysokości 40 m spadający czeluścią Maszynki do Mięsa. Zimą obydwa górne i jeden dolny wodospad stają się lodospadami, na których trenują wspinacze. Prawie nigdy jednak nie jest to miejsce bezpieczne; Maszynka do Mięsa stanowi wylot ogromnej depresji pod Mięguszowieckimi Szczytami i spada nią wszystko z ich północnych ścian – woda, lawiny śnieżne i kamienne.

Wyżnia Świstówka

1716 m, Tatry Zachodnie

Wyżnia Świstówka – najwyższe piętro Doliny Małej Łąki w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości około 1650–1850 m w górnym odgałęzieniu tej doliny, pod Małołącką Przełęczą. Wschodnie obramowanie tworzy północna grań Kopy Kondrackiej, południowe grań główna Tatr Zachodnich na odcinku od Kopy Kondrackiej po Małołączniak, zachodnie Czerwony Grzbiet Małołączniaka. Znajduje się w nim trawiasty Czerwony Upłaz oraz Kotliny. Wyżnia Świstówka to płaskodenny cyrk lodowcowy o dnie położonym na wysokości ok. 1650 m. Od północy podcięta jest skalistym progiem skalnym o wysokości około 60 m, oddzielającym ją od położonego pod nią drugiego cyrku lodowcowego – Niżniej Świstówki. Na niektórych mapach próg ten ma nazwę Przechodu. Do Wyżniej Świstówki opadają trzy żleby; wielki Koprowy Żleb, żleb z Kopy Kondrackiej i żleb z Małołączniaka.

Marchwiczny Żleb

1693 m, Tatry Wysokie

Marchwiczny Żleb – żleb w polskich Tatrach Wysokich, opadający z Marchwicznej Przełęczy do Kotła Morskiego Oka w Dolinie Rybiego Potoku. Górą ma lejkowaty kształt o szerokości dochodzącej do 200 m, zimą gromadzi się w nim więc duża masa śniegu. Orograficznie prawe ograniczenie żlebu tworzy wschodnia grzęda Miedzianego, lewe południowo-wschodnia grzęda Opalonego Wierchu. Żleb tworzy głębokie koryto i przecina Ceprostradę. Około 100 m powyżej tego szlaku turystycznego jego koryto zwężone jest skalną bramą o szerokości około 20 m. W bramie tej zaklinował się olbrzymi blok skalny, na którym po większych opadach tworzy się wodospad. Marchwiczny Żleb jest groźnym żlebem lawinowym. Lawiny schodzą nim każdej zimy. Co kilka lat zdarzają się tak duże, że załamują lód na Morskim Oku i dochodzą aż na przeciwległy stok pod Granią Żabiego. Prawdopodobnie największa zdarzyła się w lutym 2000.

Lodowy Żleb

1692 m, Tatry Zachodnie

Lodowy Żleb – jeden z dwóch żlebów opadających z masywu Ciemniaka do Zadniego Kamiennego w polskich Tatrach Zachodnich. Zaczyna się poniżej przełęczy Szerokie Siodło niewielką, szeroką i trawiastą depresją opadającą w zachodnim kierunku. Wyraźnie widoczny jest dopiero w dolnej swojej części. Jego lewe obramowanie tworzy Wysoki Grzbiet, prawe grzbiet odchodzący od Twardej Kopy poprzez Lodowe Siodło do Lodowej Baszty. Z Lodowego Siodła opada do Lodowego Żlebu niewielki, trawiasty żlebek. Powyżej jego ujścia Lodowy Żleb zwęża się. Wyżej na Lodowym Żlebie jest kilka niewielkich progów. Kilkadziesiąt metrów powyżej tych progów po lewej stronie żlebu znajduje się niewielka ścianka o łukowatym okapie. Prowadzący od niej w lewo (przy podchodzeniu żlebem w górę), niewielki zachód po około 50 m doprowadza do wylotu Jaskini Lodowej w Ciemniaku.

Dolina Zielona Gąsienicowa

1687 m, Tatry Wysokie

Dolina Zielona Gąsienicowa – południowo-zachodnia część Doliny Gąsienicowej w Tatrach. Znajduje się ona na przedłużeniu Doliny Suchej Wody, gdzie tworzy duży, niemal płaski teren zwany Roztoką Stawiańską, ciągnąc się aż po szczyty głównej grani Tatr i wschodniej grani Świnicy – od Kasprowego Wierchu po Zawratową Turnię. Od Doliny Czarnej Gąsienicowej oddzielona jest na wschodzie grzbietem górskim utworzonym przez Mały Kościelec i Kościelec. Od północnego zachodu ograniczają ją stoki Uhrocia Kasprowego. W jej południowej, górnej części znajdują się kotły polodowcowe: Świnicka Kotlinka i Mylna Kotlinka. Poniżej Mylnej Kotlinki położony jest teren pokryty rumowiskami, zwany Zadnim Kołem. Pod Kasprowym Wierchem znajduje się Dolina Sucha Stawiańska, nazywana również Kotłem Kasprowym lub Gąsienicowym. W Dolinie Zielonej Gąsienicowej znajduje się aż 19 z 21 stawów Doliny Gąsienicowej.

Żabi Żleb

1687 m, Tatry Wysokie

Żabi Żleb (niem. Froschschlucht, słow. Žabí žľab, węg. Békás-vályú) – żleb na zachodnich stokach Żabiej Grani w polskich Tatrach Wysokich. Opada spod Przełączki pod Żabią Czubą (2031 m) nad wschodni brzeg Morskiego Oka (ok. 1400 m). Uchodzi do jego jedynej na wschodnim brzegu zatoki. Koryto w dolnym odcinku żlebu jest płytkie i całkowicie zarośnięte kosodrzewiną. Nieco wyżej, na odcinku około 150 m jest wąskim kanionem o pionowych bocznych ścianach i urwistych progach. Wiele trudnych do pokonania progów występuje również w jego środkowej części, ale wszystkie można obejść z dowolnej strony. Zimą progi żlebu zazwyczaj są całkowicie zasypane śniegiem, wczesną zimą i wiosną tworzą się na nich lodospady W górnej części Żabi Żleb rozgałęzia się na kilka ramion podchodzących pomiędzy żebra Żabiej Czuby i Żabiego Szczytu Niżniego.

Kobylarzowy Żleb

1675 m, Tatry Zachodnie

Kobylarzowy Żleb (ok. 1420–1800 m n.p.m.) – głęboki żleb w Tatrach opadający w zachodnim kierunku z Czerwonego Grzbietu (z okolic Kobylarzowego Siodełka) do Doliny Miętusiej. Od południowej strony jego bardzo strome zbocza tworzą poszarpane turnie Litworowego Grzbietu zakończone Ratuszem Litworowym, od północy Kobylarzowa Turnia. Po północnej stronie z Kobylarzowej Turni opada do niego Szary Żleb tworzący boczne odgałęzienie. Kobylarzowy Żleb rozpoczyna się tuż obok polodowcowego kotła Wielkiej Świstówki. Jest głębokim wąwozem o stromych ścianach, wyciętych w przeszłości w skałach wapiennych przez język lodowca. Wiosną obficie zakwitają tutaj typowe rośliny górskie, z których niektóre rosną tylko w Tatrach.

Czerwone Żlebki

1671 m, Tatry Zachodnie

Czerwone Żlebki – kilka żlebów na zachodnich stokach Ciemniaka z grupy Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich. Mają one swój początek w Rzędach, następnie tuż poniżej szlaku turystycznego łączą się w jeden duży Czerwony Żleb, opadający do Doliny Tomanowej w okolicach Wyżniej Polany Tomanowej. Najbardziej lewy z tych żlebków opada spod Małej Przełączki, oddzielając Rzędy od Stołów. Są to trzy małe, oddzielone niewysokimi skalnymi grzędami żleby i kilka mniejszych ich ramion. Ich charakterystyczny czerwony kolor pochodzi od dużej zawartości rud żelaza. W przeszłości złoża te były eksploatowane i zwożone do huty na polanie Stare Kościeliska. Rudy te pochodzą z wapieni z górnego triasu (kajpru) budujących tę okolicę. Powstawały częściowo w morzu, częściowo na lądzie.

Szeroki Żleb

1667 m, Tatry Wysokie

Szeroki Żleb – żleb w masywie Miedzianego w polskich Tatrach Wysokich. Opada z wysokości ok. 2130 m do Półwyspu Miłości nad Morskim Okiem (1395 m), ma więc ok. 735 różnicy wysokości i jest najdłuższą formacją skalną na południowo-wschodnich stokach Miedzianego. Jego orograficznie prawe ograniczenie tworzą Kieszonkowe Turnie, lewe szeroka grzęda oddzielająca go od Marchwicznego Żlebu (w jej dolnej części znajduje się Urwany Żleb). Jest to żleb lawinowy. Nie ma górą tak lejkowatego kształtu, jak sąsiedni Marchwiczny Żleb, jego pole lawinowe jest więc mniejsze, jednak schodzące nim lawiny stale znoszą w dół materiał skalny, powiększając Półwysep Miłości (na niektórych mapach opisany jako Mały Piarżek). Przecina Ceprostradę na wysokości ok. 1500 m. Powyżej tego szlaku turystycznego w Szerokim Żlebie znajduje się wiele niewielkich progów skalnych, a na wysokości ok.

Dwojak

1659 m, Tatry Zachodnie

Dwojak – żleb w północno-wschodnich stokach Małego Giewontu w Tatrach Zachodnich. Opada spod Przełęczy nad Dziurą do Żlebu Kirkora. Nazwa żlebu pochodzi od tego, że jego górna część jest rozdwojona na dwa żlebki obejmujące skalisto-trawiastą grzędę wrastającą w północno-wschodnią ścianę około 30 m poniżej podwójnego siodła Przełęczy nad Dziurą. Powyżej prawego (patrząc od dołu) żlebku w ścianie przełęczy znajduje się bardzo duża nyża, która z daleka wyglądem przypomina jaskinię i od nyży tej pochodzi nazwa Przełęczy nad Dziurą. W dolnej części żlebki łączą się z sobą kilkadziesiąt metrów powyżej Żlebu Kirkora i opadają do niego jednym, wysokim progiem. Następuje to około 30 m powyżej jego ostatniego, najwyżej położonego progu.

Narciarski Żleb

1652 m, Tatry Zachodnie

Narciarski Żleb – górna część Żlebu pod Wysranki w polskich Tatrach Zachodnich. Opada w północno-zachodnim kierunku spod Upłaziańskiej Kopy w północno-zachodniej grani Ciemniaka, ograniczony po bokach jej dwoma grzędami. Jest to dość płytki żleb, w dolnej części nieco porośnięty kosodrzewiną, wyżej trawiasty. Jest suchy, woda płynie nim tylko po większych opadach. Dolna część żlebu znajduje się przy Równi nad Piecem. Pomiędzy Narciarskim Żlebem a Żlebem pod Wysranki znajduje się jeszcze jeden, krótki Skalnisty Żlebek z wodospadem Sikawka. Narciarskim Żlebem prowadzą nieznakowane ścieżki, które opisuje Władysław Cywiński w swoim szczegółowym przewodniku Tatry. Zimą do żlebu wiatry nawiewają duże ilości śniegu i tworzą się w nim bardzo duże zaspy, wskutek czego śnieg w żlebie zalega bardzo długo. Zbocza żlebu są mało strome, zimą nie grożą więc w nim lawiny.

Biały Żleb

1643 m, Tatry Wysokie

Biały Żleb – żleb opadający z południowo-wschodnich stoków Opalonego Wierchu do Doliny Rybiego Potoku w polskich Tatrach Wysokich. Na niektórych mapach jest opisany jako Biały Żlebek, Władysław Cywiński uważa jednak tę nazwę za nieporozumienie. Jest to bowiem duże żlebisko, o różnicy wysokości ok. 700 m i szerokości dochodzącej w najwyższej części do 300 m (od najwyższego wierzchołka Opalonego Wierchu do położonego na północny wschód punktu grani o wysokości ok. 2030 m). Zimą schodzą nim potężne lawiny. Nie są one tak groźne, jak te schodzące Żlebem Żandarmerii, ale tylko dlatego, że najniższa część Białego Żlebu to mało stromy stok porośnięty kosodrzewiną i lawiny tracą tutaj impet, zwykle nie dochodząc do szosy do Morskiego Oka.

Dolina Czarna Gąsienicowa

1624 m, Tatry Wysokie

Dolina Czarna Gąsienicowa – południowo-wschodnia część Doliny Gąsienicowej w Tatrach o długości ok. 2,5 km. Znajduje się na przedłużeniu Doliny Suchej Wody, ciągnąc się od ujścia Czarnego Potoku (1425 m n.p.m.) do Suchej Wody aż po szczyty wschodniej grani Świnicy na odcinku od Zawratowej Turni po Skrajny Granat. Od wschodu jej zbocza tworzą Wierch pod Fajki i grzbiet Żółtej Turni. Od Doliny Zielonej Gąsienicowej na zachodzie oddzielona jest północną granią Zawratowej Turni ciągnąca się przez Kościelec i Mały Kościelec(Grań Kościelców) po widły Czarnego Potoku i Suchej Wody Gąsienicowej.

Owczy Żleb

1612 m, Tatry Wysokie

Owczy Żleb (niem. Schäferschlucht słow. Ovčí žľab, węg. Juhász-szakadék) – szeroki żleb w masywie Żabiej Grani, w polskich Tatrach Wysokich, opadający z Owczej Przełęczy do Kotła Morskiego Oka. Górna część żlebu jest szeroka, częściowo piarżysta, częściowo trawiasta. Na wysokości około 1750 m żleb zwęża się. Na tym odcinku znajdują się w nim trzy progi położone blisko siebie. Najwyższy i najbardziej stromy jest dolny. Około 150 m poniżej niego żleb staje się szeroki i płytki, o dnie zbudowanym z gładkich płyt. Zimą powstają tutaj lodospady o długości do 70 m i deniwelacji do 50 m. Ich nachylenie miejscami dochodzi do pionowego. Począwszy od lat 70. XX wieku na lodospadach tych trenowali lodowi wspinacze. W ścianach nad prawym górnym końcem lodospadu zamontowali stałe haki używane do asekuracji. Poniżej tego odcinka głęboko wcięte koryto żlebu opada w gąszczu kosodrzewiny.

Świński Żleb

1611 m, Tatry Zachodnie

Świński Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części łąk Wielkiego Upłazu. Żleb opada w kierunku południowo-wschodnim i uchodzi do środkowej części Piekła. Świński Żleb znajduje się w linii spadku Wielkiego Giewontu. Ze szlaku turystycznego wiodącego z Doliny Kondratowej na ten szczyt powyżej tegoż właśnie żlebu jest widoczny Krzyż na Giewoncie. Jest jednym z sześciu nazwanych żlebów opadających z masywu Giewontu do Doliny Kondratowej. W kierunku od zachodu na wschód są to: Kurski Żleb, Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb, Suchy Żleb, Urwany Żleb. Żleby te stanowią najdogodniejsze dojście z dna Doliny Kondratowej pod grań Giewontu, gdyż przez lawiny ogołocone są z chaszczy.

Kurski Żleb

1603 m, Tatry Zachodnie

Kurski Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części mało stromych w tym miejscu łąk Wielkiego Upłazu, w odległości kilkudziesięciu metrów od kolana szlaku turystycznego wiodącego na Kondracką Przełęcz. Żleb opada w kierunku południowym (z odchyleniem na wschód), przecina szlak turystyczny nieco poniżej źródełka z wodą i uchodzi do Piekła. Kurski Żleb jest najmniejszym z nazwanych żlebów, które opadają z masywu Giewontu do Doliny Kondratowej. Jest też najdalej z tych żlebów wysunięty na zachód. Pozostałe, w kolejności od zachodu na wschód to: Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb, Suchy Żleb, Urwany Żleb. Żleby te stanowią najdogodniejsze dojście z dna Doliny Kondratowej pod grań Giewontu, gdyż przez lawiny ogołocone są z chaszczy.

Koński Żleb

1602 m, Tatry Zachodnie

Koński Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części łąk Wielkiego Upłazu, poniżej Szczerby. Żleb opada w kierunku południowo-wschodnim i uchodzi do dna doliny na progu oddzielającym Polanę Kondratową od Piekła. Koński Żleb jest jednym z sześciu nazwanych żlebów opadających z masywu Giewontu do Doliny Kondratowej. W kierunku od zachodu na wschód są to: Kurski Żleb, Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb, Suchy Żleb, Urwany Żleb. Żleby te stanowią najdogodniejsze dojście z dna Doliny Kondratowej pod grań Giewontu, gdyż przez lawiny ogołocone są z chaszczy.

Żleb Kirkora

1596 m, Tatry Zachodnie

Żleb Kirkora – wielki żleb w masywie Giewontu w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na północnej jego ścianie i opada z Giewonckiej Przełęczy, pomiędzy Wielkim Giewontem (głównym wierzchołkiem masywu) a Małym Giewontem do Małej Dolinki w pobliżu żlebu Warzecha. Jest doskonale widoczny z Doliny Strążyskiej, zwłaszcza spod wodospadu Siklawica. Żleb jest pochodzenia tektonicznego, powstał w miejscu przesunięcia się skał podczas ruchów górotwórczych. Powstała rysa, która szczególnie narażona była na wietrzenie. W wyniku wietrzenia powstał imponujący żleb. Żleb Kirkora ma około 350 m różnicy wysokości. Władysław Cywiński wyróżnia w nim 3 części: część dolna. Jest to wycięty w skale jednolity komin z urwistymi progami o wysokości 15, 20 i 30 m (w kolejności od dołu). Najtrudniejszy do przejścia jest trzeci próg.

Żleb Żandarmerii

1596 m, Tatry Wysokie

Żleb Żandarmerii – żleb opadający z północno-wschodniej grani Opalonego Wierchu do Doliny Rybiego Potoku w polskich Tatrach Wysokich. Bywa mylony z Głębokim Żlebem.

Dolina Gąsienicowa

1595 m, Tatry Wysokie

Dolina Gąsienicowa, dawniej także Dolina Gąsienicowych Stawów (słow. Gąsienicova dolina, niem. Gąsienicatal, węg. Gąsienica-tavak-völgy) – górne piętro Doliny Suchej Wody Gąsienicowej w polskich Tatrach. Oddziela się od niej na wysokości 1425 m (miejsce ujścia Czarnego Potoku do Suchej Wody Gąsienicowej).

Dolina Świńska

1595 m, Tatry Zachodnie

Dolina Świńska, Dolina Goryczkowa Świńska – zachodnie odgałęzienie górnej części Doliny Goryczkowej w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości ok. 1350–1700 m n.p.m. Jej zachodnie stoki tworzy Goryczkowa Czuba i jej grzbiet Kondratowy Wierch, wschodnie grzbiet Pośredniego Goryczkowego Wierchu, od południa grań główna Tatr z Goryczkową Przełęczą Świńską. Dolna część doliny kończy się progiem, który na wysokości ok. 1350–1550 m jest wspólny dla niej i dla sąsiadującej od wschodu doliny Pod Zakosy. Znajdująca się powyżej tego progu górna część doliny to Świński Kocioł – dwupiętrowy kocioł lodowcowy. Nazwa doliny jest ludowego pochodzenia. Według juhasów pochodzi od tego, że była w niej marna (czyli świńska) trawa i są w niej liczne dziury, kamienie i piarżyska. Dnem doliny płynie niewielki Świński Potok (miejscami traci on wodę), uchodzący do Goryczkowego Potoku.

Dolina pod Zakosy

1582 m, Tatry Zachodnie

Pod Zakosy, Dolina Goryczkowa pod Zakosy, Goryczkowa pod Zakosy lub Dolina pod Zakosy – jedno z dwóch odgałęzień w górnej części Doliny Goryczkowej w Tatrach Zachodnich.

Nadspady

1567 m, Tatry Wysokie

Nadspady – niewielka dolinka zawieszona znajdująca się około 150 m powyżej południowo-zachodniej części Kotła Morskiego Oka w polskich Tatrach Wysokich. Jest to kocioł lodowcowy o płaskim dnie. Od południowo-wschodniej strony ograniczenie Nadspadów tworzą podnóża Turni Zwornikowej, od południowo-zachodniej i zachodniej strony wznoszą się nad nią Mnichowe Baby i próg Doliny za Mnichem, od północno-zachodniej strony należące do Miedzianego stoki opadające z Mnichowej Płaśni. W kierunku wschodnim Nadspady opadają stromym progiem do Morskiego Oka. Pomiędzy Turnią Zwornikową a Mnichem opada do Nadspadów Mnichowy Żleb zasypujący je skalnym gruzowiskiem. Zagłębieniem pomiędzy Nadspadami a stokami Miedzianego spływa niewielki Mnichowy Potok, niżej zanikający w skalnym gruzowisku.

Żleb Szczerby

1566 m, Tatry Zachodnie

Żleb Szczerby – potężny żleb na północnych ścianach masywu Giewontu w Tatrach Zachodnich. Opada on spod przełęczy Szczerba (1823 m), oddzielającej właściwy szczyt Giewontu – Wielki Giewont (1894 m) – od Długiego Giewontu (1867 m). Żleb opada do Małej Dolinki, będącej górną częścią Doliny Strążyskiej. Wyżłobiony w wapieniach i dolomitach żleb w dolnej części, ponad Małą Dolinką lśni białością, gdyż jest szlifowany przez spadające kamienie i lawiny śnieżne. W 1/3 jego wysokości znajduje się próg skalny o wysokości ok. 60 m, który od lat ma ustaloną nazwę Blachy. Jest zbudowany z białych wapiennych płyt skalnych. Na płytach tych zalega śnieg lawinowy, nieraz przez całe lato. Poniżej płyt kilka progów i wnęka po wschodniej stronie żlebu, tuż pod płytami. Ponad płytami bardzo stromy, trawiasty, silnie eksponowany i niebezpieczny odcinek żlebu.

Dolina Pańszczyca

1560 m, Tatry Wysokie

Pańszczyca – dolina w polskich Tatrach Wysokich będąca bocznym odgałęzieniem Doliny Suchej Wody Gąsienicowej (odgałęzia się poniżej polany Psia Trawka). Nazwa Pańszczycy związana jest z nazwiskiem dawnych jej właścicieli – góralskiej rodziny Pańszczyków (Pajszczyków) z Białego Dunajca. Dawniej była wypasana (wchodziła w skład hali Pańszczyca).

Skośny Żleb

1554 m, Tatry Zachodnie

Skośny Żleb – żleb w północnych stokach Długiego Giewontu w polskich Tatrach Zachodnich, będący górnym przedłużeniem Doliny Suchej (zachodnia, górna odnoga Doliny Białego). Na mapie Geoportalu ma nazwę Świstówka. Wznosi się w południowo-wschodnim kierunku, podchodząc pod ścianę Turni nad Białem i Wyżnie Wrótka. Orograficznie prawe obramowanie Skośnego Żlebu tworzy lesisty Suchy Grzbiet oddzielający go od Potarganego Żlebu, lewe zaś stoki Turni nad Białem. Od tej strony dochodzą do żlebu dwa trawiaste zachody. Węższy i krótszy z nich to Górny Zachód, który w północnych ścianach Juhaskiej Kopy podchodzi pod północną depresję Juhaskiej Przehyby. Dolny Zachód ma miejscami ponad 100 metrów szerokości i kończy się Juhaskim Siodełkiem w Juhaskim Filarze opadającym z Juhaskiej Turni. Do lat 30. XX wieku wypasano na nim stada owiec.

Kamienisty Żleb

1553 m, Tatry Zachodnie

Kamienisty Żleb – żleb w Dolinie Tomanowej (wschodnie odgałęzienie w górnej części Doliny Kościeliskiej) w Tatrach Zachodnich. Spada on spod Tomanowej Przełęczy do górnej części Wyżniej Polany Tomanowej, z wysokości ok. 1700 m n.p.m. do 1450 m n.p.m. Górna część żlebu znajduje się ok. 300 m na północ od przełęczy, a 200 m na południe od Głazistej Turni. Początkowo żleb spada skośnie do stoku, w kierunku południowo-zachodnim, potem zmienia kierunek na zachodni (mniej więcej w miejscu, gdzie dawniej przekraczała go ścieżka turystyczna). W górnej części tworzy dość głęboki i stromy wąwóz. wyżłobiony w wapiennych skałach, w większości nagich, częściowo porośniętych murawą z bardzo ciekawą florą tatrzańskich roślin wapieniolubnych. W dolnej części zarośnięty kosodrzewiną.

Głęboki Żleb

1552 m, Tatry Wysokie

Głęboki Żleb – żleb opadający z północno-wschodniej grani Opalonego Wierchu do Doliny Rybiego Potoku w polskich Tatrach Wysokich. Bywa mylony ze Żlebem Żandarmerii.

Urwany Żleb

1529 m, Tatry Wysokie

Urwany Żleb – żleb w południowo-wschodnich stokach Miedzianego w polskich Tatrach Wysokich. Opada do Kotła Morskiego Oka z dolnej części grzędy oddzielającej Szeroki Żleb od Marchwicznego Żlebu. Dolna część tej grzędy to szeroki stok porośnięty lasem i kosodrzewiną. Urwany Żleb powstał w nim w latach 30. XX wieku, gdy w wyniku obrywu po długotrwałych ulewach zsunęła się wraz z kosówką część stoku. Składa się z kilku żlebków. Na początku zimy powstają na nich mało strome lodospady, później żlebki zasypane zostają śniegiem. Zimą przy głębokim śniegu i zagrożeniu lawinowym grzęda, w której znajduje się Urwany Żleb, jest w miarę bezpiecznym i wygodnym sposobem zejścia z Miedzianego lub Marchwicznej Przełęczy. W żlebie rośnie rzadki w Polsce jarząb nieszpułkowy.

Kamienne Tomanowe

1528 m, Tatry Zachodnie

Kamienne Tomanowe – górna część Wąwozu Kraków w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Jest to kamienno-trawiasty wąwóz z pojawiającymi się już kępami kosodrzewiny. Rozpoczyna się pod stromym urwiskiem Kazalnicy na zachodnich zboczach Ciemniaka (jeden ze szczytów Czerwonych Wierchów) i stromo opada do Płaśni między Progi. Kamienne Tomanowe ograniczone jest od północy zboczami Wysokiego Grzbietu, od południa Tomanowego Grzbietu. Na wapiennym podłożu bogata gatunkowo flora tatrzańskich roślin wapieniolubnych. M.in. rośnie tutaj ostrołódka Hallera, gatunek w Polsce występujący tylko w Tatrach i to na niewielu tylko stanowiskach. Często spotyka się tutaj kozice. Obszar ten jest nieudostępniony turystycznie, ale jest bardzo dobrze widoczny z zielonego szlaku turystycznego z Doliny Tomanowej na Chudą Przełączkę przez Czerwony Żleb (znajduje się tuż poniżej ścieżki).

Dolina Sucha Kasprowa

1510 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha Kasprowa – górna, zachodnia odnoga Doliny Kasprowej w polskich Tatrach Zachodnich. Wschodnie ograniczenie tworzy północna grań Kasprowego Wierchu od jego szczytu po Myślenickie Turnie, południowe północno-wschodnia grań Kasprowego Wierchu (odcinek od Kasprowego Wierchu po kulminację Uhrocia Kasprowego), zachodnie odchodząca od tej kulminacji grzęda Bałda i wał morenowy będący jej przedłużeniem w dół. Dołem łączy się z drugą odnogą Doliny Kasprowej – doliną Stare Szałasiska. Ukształtowanie terenu w Dolinie Kasprowej (a szczególnie brak stałych potoków) jest takie, że trudno dokładnie wskazać miejsce, w którym rozdzielają się te dolinki. W przybliżeniu jest to obszar powyżej zarastającej Kasprowej Polany. Całe otoczenie doliny, z wyjątkiem Myślenickich Turni, zbudowane jest ze skał granitowych.

Szary Żleb

1508 m, Tatry Zachodnie

Szary Żleb – wybitny żleb we wschodnich stokach Małego Giewontu w Tatrach Zachodnich. Ma wylot w żlebie Warzecha około 200 m powyżej Zachodu Pilotów, w górnej części ma odgałęzienie, które jako trawiasta i płytka depresja podchodzi pod północno-wschodnią grań Skrajnej Giewonckiej Baszty. Orograficznie prawe ograniczenie Szarego Żlebu tworzy południowo-wschodnie żebro tej turni. Od strony Szarego Żlebu jest ono łatwe do przejścia.

Zielone Korycisko

1507 m, Tatry Zachodnie

Zielone Korycisko – orograficznie lewe odgałęzienie Starych Szałasisk w polskich Tatrach Zachodnich. Wcięte jest w północne stoki Uhrocia Kasprowego, pomiędzy Bałdę a niewielką grzędę odchodzącą od Małego Uhrocia Kasprowego. Dołem ma postać wąskiego parowu o stromych brzegach, górą rozszerza się i na jego dnie znajduje się niewielki, kosówkowo-trawiasty kocioł lodowcowy. W dolnej części zbocza porasta górnoreglowy las, u góry są kosodrzewinowo-trawiaste. Na zachodnich zboczach Zielonego Koryciska znajdują się skałki zwane Zielonymi Turniami. Dnem spływa niewielki i prawie stały potok będący jednym z dwóch źródłowych cieków Kasprowego Potoku. Obszar ochrony ścisłej niedostępny turystycznie.

Krówski Żleb

1506 m, Tatry Zachodnie

Krówski Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części łąk Wielkiego Upłazu pod środkową częścią Długiego Giewontu. Żleb opada w kierunku południowo-wschodnim i uchodzi na Polanę Kondratową. Krówski Żleb jest jednym z sześciu nazwanych żlebów opadających z masywu Giewontu do Doliny Kondratowej. W kierunku od zachodu na wschód są to: Kurski Żleb, Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb, Suchy Żleb, Urwany Żleb. Żleby te stanowią najdogodniejsze dojście z dna Doliny Kondratowej pod grań Giewontu, gdyż przez lawiny ogołocone są z chaszczy. Kurski Żleb jest wśród nich największy. Co roku schodzą nim olbrzymie lawiny, szczególnie wiosną, gdy śnieg jest mokry. Powyżej żlebu istnieje wielkie pęknięcie terenu.

Niżnia Świstówka

1505 m, Tatry Zachodnie

Niżnia Świstówka – cyrk lodowcowy w Dolinie Małej Łąki w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości około 1450–1580 m n.p.m. w górnym odgałęzieniu tej doliny, pomiędzy ścianą Wielkiej Turni a Mnichowymi Turniami. Jest to dość obszerna dolinka. W jej górnej części znajduje się wysoki próg skalny zwany Przechodem, który oddziela ją od położonego ponad nią drugiego cyrku lodowcowego – Wyżniej Świstówki. Niżnia Świstówka jest sucha, jej dnem nie spływa żaden potok. Odwadniana jest przepływami podziemnymi. Zbudowana jest ze skał osadowych (wapieni i dolomitów), w zboczach Niżniej Świstówki znajduje się wiele jaskiń, w tym druga pod względem wielkości w Polsce jaskinia Śnieżna Studnia. Oprócz jaskiń występują w niej inne jeszcze formy krasowe: żłobki i lejki. Bardzo bogata flora roślin wapieniolubnych.

Suchy Żleb

1488 m, Tatry Zachodnie

Suchy Żleb – żleb na południowo-wschodnich, opadających do Doliny Kondratowej stokach Giewontu w Tatrach Zachodnich. Jego górny koniec znajduje się w dolnej części łąk Wielkiego Upłazu poniżej Szczerbinki. Żleb opada w kierunku południowo-wschodnim i uchodzi do środkowej części Polany Kondratowej. Suchy Żleb jest jednym z sześciu nazwanych żlebów opadających z masywu Giewontu do Doliny Kondratowej. W kierunku od zachodu na wschód są to: Kurski Żleb, Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb, Suchy Żleb, Urwany Żleb. Żleby te stanowią najdogodniejsze dojście z dna Doliny Kondratowej pod grań Giewontu, gdyż przez lawiny ogołocone są z chaszczy.

Żleb Trzynastu Progów

1488 m, Tatry Zachodnie

Żleb Trzynastu Progów – urwisty i skalisty żleb w górnej części Wąwozu Kraków w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Stanowi górną, orograficznie prawą odnogę tego wąwozu. Znajduje się na wysokości ok. 1320–1500 m n.p.m. Wypływa z kotła Zadnie Kamienne i opada w południowo-zachodnim kierunku do Płaśni między Progi, głęboko wcinając się między ściany Wysokiego Grzbietu od południowej strony a ściany Niskiej i Wysokiej Turni od północnej strony. Nazwa żlebu pochodzi od liczby występujących na nim progów skalnych. Faktycznie doliczono się 14 progów, ale utrwalona już nazwa żlebu utrzymała się. Progi są śliskie, a niektóre z nich możliwe do pokonania tylko przy użyciu sprzętu alpinistycznego i posiadaniu odpowiednich umiejętności. Obecnie żleb jest suchy i woda spływa nim okresowo, tylko po większych opadach. Jednak gładkość jego progów wskazuje, że dawniej musiała nim spływać woda.

Wyżnia Chochołowska Dolina

1483 m, Tatry Zachodnie

Dolina Chochołowska Wyżnia – zachodnie odgałęzienie górnej części Doliny Chochołowskiej, rozpoczynające się nieco powyżej Polany Chochołowskiej i ciągnące się po główną grań Tatr Zachodnich. W dolnej części dolina jest porośnięta lasem świerkowym. Istnieje w nim zarastająca już Polana Chochołowska Wyżnia. Dawniej była ona wypasana i stały na niej szałasy, zwane sołtysimi. Zimą 1944/45 r. mieścił się w nich sztab partyzantów radzieckich kpt. Tichonowa. Dolina wyrzeźbiona została przez lodowiec. Górna jej część pod granią główną to kocioł lodowcowy Dziurawe, ograniczony z trzech stron ścianami i stromymi zboczami Wołowca, Łopaty, Czerwonego Wierchu. Wznoszą się one na wysokość 300–350 m ponad zawalone piargami i blokami morenowymi i porastające kosówką dno kotła. Od północnej strony kocioł ten zablokowany jest wzniesieniem Kopy (1596 m).

Sucha Dolina Kondracka

1479 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha Kondracka – dolina w polskich Tatrach Zachodnich, będąca bocznym odgałęzieniem Doliny Kondratowej.

Banie

1476 m, Tatry Zachodnie

Banie – żleb w górnej części Doliny Strążyskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się we wschodniej odnodze tej doliny zwanej Doliną Wielkiej Równi lub Dolinką pod Banie. Opada z Wyżniej Suchej Przełęczy, zakręca łuk wokół podnóży środkowej części Długiego Giewontu i uchodzi do górnej części Wielkiej Równi. Nazwa żlebu pochodzi od dawniej tutaj istniejących kopalni rud, które nazywano baniami. Do żlebu Banie z północnych ścian Długiego Giewontu opada kilka wklęsłych i wypukłych formacji skalnych. W kierunku od wschodu na zachód są to: depresja spod Juhaskiej Przehyby, Juhaski Filar opadający z Juhaskiej Turni, Komin Szczerbinki, środkowy filar Długiego Giewontu, Wąski Komin. Żleb Banie stanowi punkt startowy dla kilku dróg wspinaczkowych w ścianach Długiego Giewontu.

Dolina Stare Szałasiska

1474 m, Tatry Zachodnie

Stare Szałasiska – górna, wschodnia odnoga Doliny Kasprowej w polskich Tatrach Zachodnich. Wschodnie ograniczenie tworzy północno-zachodnia grań Kopy Magury (Jaworzyńska Czuba, Zawrat Kasprowy i Zawracik), południowe północno-wschodnia grań Kasprowego Wierchu (odcinek od Kopy Magury po kulminację Uhrocia Kasprowego), zachodnie odchodząca od tej kulminacji grzęda Bałda i wał morenowy będący jej dolnym przedłużeniem. Dołem łączy się z drugą odnogą Doliny Kasprowej – Doliną Suchą Kasprową. Ukształtowanie terenu w Dolinie Kasprowej (a szczególnie brak stałych potoków) jest takie, że trudno dokładnie wskazać miejsce, w którym rozdzielają się te dolinki. W przybliżeniu jest to powyżej zarastającej Polany Kasprowej. Dolina Stare Szałasiska ma jedną orograficznie lewą odnogę. Jest to Zielone Korycisko.

Dolina Małego Szerokiego

1473 m, Tatry Zachodnie

Dolina Małego Szerokiego – górna część Doliny Kondratowej w polskich Tatrach Zachodnich. Taką nazwę podaje Witold Henryk Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej. Nazwa doliny jest pochodzenia ludowego i pochodzi od upłazu Małe Szerokie znajdującego się w jej górnej części, po południowej stronie Kondrackiej Przełęczy. Istnieje też upłaz Wielkie Szerokie. Władysław Cywiński woli nazwę Piekło, którą W.H. Paryski stosuje tylko do niewielkiej kotlinki w dolnej części Doliny Małego Szerokiego. Grzęda odchodząca od północnej grani Kopy Kondrackiej (górą określana nazwą Zdziarchy, dołem Krokiew), dzieli górną część tej doliny na dwie odnogi: Długi Żleb (po południowej stronie grzędy) i Dolinę Małego Szerokiego (po północnej stronie).

Dolina Sucha Tomanowa

1457 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha Tomanowa – odgałęzienie Doliny Tomanowej w Tatrach Zachodnich, pomiędzy grzbietami Zadniego Smreczyńskiego Grzbietu (od zachodu) oraz zboczami Tomanowego Wierchu Polskiego i Suchego Wierchu Tomanowego (od wschodu). Dolina położona jest na wysokości ok. 1350–1600 m n.p.m. Znajduje się w niej suchy kocioł lodowcowy, którego dno zawalone wielkimi głazami porośnięte jest w większości kosodrzewiną, od dołu zatarasowane moreną czołową o stromych stokach. Jest suche, odwadniane podziemnymi szczelinami. Teren niedostępny turystycznie (ścisły rezerwat przyrody), dobrze widoczny jest z Wyżniej Polany Tomanowej. Dawniej dolina była wypasana, należała do Hali Tomanowej.

Szerokie

1450 m, Tatry Zachodnie

Szerokie – żleb opadający z Zawratu Kasprowego do Jaworzynki w polskich Tatrach Zachodnich. Opada z wcięcia zwanego Szerokie Siodło (ok. 1575 m) w kierunku niemal północnym. Około 200 m poniżej grani Zawratu Kasprowego dołącza do niego żleb Rynna opadający spod Rówienek. Wspólnym koryciskiem uchodzą do niemal już zarośniętej Wyżniej Polany Jaworzynka. W korycisku tym, poniżej miejsca połączenia się żlebów, znajduje się stromy próg mający wysokość ok. 15 m. Dolna część koryciska (powyżej Wyżniej Polany Jaworzynka) porośnięta jest pokrzywami. Całe otoczenie żlebu Szerokie porośnięte jest lasem, a jego koryto zawalone powalonymi drzewami. Mimo więc małego rezerwuaru śniegu i dużych oporów żlebem tym czasami schodzą dość spore lawiny.

Skalnisty Żlebek

1448 m, Tatry Zachodnie

Skalnisty Żlebek – krótki żleb w Dolinie Kościeliskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w Zdziarach Upłaziańskich wznoszących się na południe od polany Upłaz i tworzących górną część zboczy Żlebu pod Wysranki. Na wprost polany Upłaz w Zdziarach Upłaziańskich znajdują się skałki o wysokości około 30 m. Skalnisty Żlebek znajduje się po ich lewej stronie w całkowicie zalesionym zboczu. Natomiast po prawej stronie skałek, w również zalesionym zboczu znajduje się inny żlebek wychodzący od wylotu Jaskini Czarnej. Skalnisty Żlebek wcina się w podłoże, tworząc kanion o pionowych ścianach. Jest w nim kilka progów (trudność przejścia: II stopień). Na najniżej położonym, najwyższym z tych progów przy większej wodzie powstaje wodospad Sikawka o wysokości kilkunastu metrów. Wodospad ten i próg można łatwo obejść.

Wolarski Żleb

1448 m, Tatry Zachodnie

Wolarski Żleb – żleb w Wąwozie Kraków w polskich Tatrach Zachodnich. Opada spod Wolarskiego Przechodu (ok. 1490 m) do Płaśni między Progi (ok. 1320 m). Jest stromy i na całej swojej długości po obydwu stronach ograniczony lasem, ale dno ma trawiaste. Bez trudności można nim z Wąwozu Kraków wyjść na Wolarski Przechód.

Mała Świstówka

1445 m, Tatry Zachodnie

Mała Świstówka – niewielka dolinka wisząca będąca odnogą Doliny Miętusiej w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w środkowej części tej doliny, na jej zachodnich zboczach, na wysokości 1140–1775 m n.p.m. Ma wylot w porośniętych lasem Wantulach, około 200 m powyżej Wyżniej Miętusiej Równi. Górą podchodzi pod Przełączkę przy Kopie w północno-zachodniej grani Ciemniaka. Dolinka ma długość około 1200 m, szerokość około 600 m i skaliste ściany. Dolny próg oddzielający ją od Doliny Miętusiej jest mało wyraźny, niewysoki i niezbyt stromy. Północno-zachodnie ściany tworzą Miętusie Turnie, południowo-wschodnie filar Dziurawej Baszty. Również od góry dolinka zamknięta jest skalnym murem o wysokości około 60 m. Są w nim jednak łatwiejsze do przejścia miejsca. W środkowej części tego skalnego muru znajduje się głęboki komin, od którego w górę biegnie piarżysty żlebek do Przełączki przy Kopie.

Czerwony Żleb

1443 m, Tatry Zachodnie

Czerwony Żleb – żleb opadający z zachodnich stoków Ciemniaka w Tatrach Zachodnich w kierunku Doliny Tomanowej. Żleb ma trzy ramiona (Czerwone Żlebki), mające początek w Tomanowych Stołach, które oddzielone są od siebie niewielkimi grzbietami skalnymi. Nazwa żlebu pochodzi od czerwonego koloru skał, spowodowanego zwiększoną zawartością żelaza. Występujące tu skały są silnie zwietrzałe, żleby wypełnione są drobnym piargiem. Na piargach i skałach efektownie zakwitają rzadkie gatunki roślin górskich. M.in. stwierdzono tutaj występowanie ostrołódki polnej – bardzo rzadkiej rośliny, w Polsce występującej tylko w Tatrach i to w nielicznych tylko miejscach. W XIX wieku (szczególnie w latach 1834–1876) w rejonie tym wydobywano rudy żelaza metodą odkrywkową oraz w sztolniach, w których prowadzono prace również w zimie. Wydobytą rudę przetapiano w hucie w Starych Kościeliskach. W 2004 r.

Dolina Kondratowa

1433 m, Tatry Zachodnie

Dolina Kondratowa – dolina w Tatrach Zachodnich stanowiąca zachodnie odgałęzienie Doliny Bystrej.

Urwany Żleb

1429 m, Tatry Zachodnie

Urwany Żleb – jeden ze żlebów w południowych stokach Długiego Giewontu w Tatrach Zachodnich. Górny jego koniec znajduje się poniżej wierzchołka Turni nad Białem. Opada w południowo-wschodnim kierunku na Polanę Kondratową. Jego wylot znajduje się na północnym brzegu tej polany, w lesie nieco powyżej schroniska PTTK na Hali Kondratowej. Żlebem tym zimą schodzą lawiny. Lawiny śnieżne nie zagrażają schronisku. W 1953 jednak pod granią Długiego Giewontu zawaliła się jedna z turniczek i Urwanym Żlebem zeszła lawina kamienna. Dwa duże głazy zatrzymały się tuż przed budynkiem schroniska. Jeden z nich miał masę ok. 50 ton. Trzeci duży głaz, o wadze około 30 ton uderzył w schronisko, wbijając się w jego narożnik. Zbocza Urwanego Żlebu porośnięte są kosodrzewiną i lasem, koryto jest trawiaste.

Styrżnikowy Żleb

1414 m, Tatry Zachodnie

Styrżnikowy Żleb – niewielki żleb w polskich Tatrach Zachodnich. Opada spod wielkiej płyty północno-zachodniego filara Długiego Giewontu do lewego, górnego kąta Małej Dolinki (górna odnoga Doliny Strążyskiej). Ma wylot w pobliżu wylotu Żlebu Szczerby. Styrżnikowy Żleb jest częściowo lesisty, częściowo trawiasty. Jego orograficznie lewe obramowanie tworzy niewielki grzbiecik zwany Małym Styrżnikiem, prawe znacznie od niego większy grzbiet Styrżnika (dla odróżnienia czasami nazywany Wielkim Styrżnikiem). Dla taterników Styrżnikowy Żleb dla stanowił najdogodniejsze dojście na najwyższy punkt Styrżnika, od którego zaczynały się cztery drogi wspinaczkowe w ścianach Długiego Giewontu.

Skrajna Sucha Dolina Smreczyńska

1405 m, Tatry Zachodnie

Skrajna Sucha Dolina Smreczyńska, nazywana też Spadami – lewoboczne odgałęzienie Doliny Tomanowej w polskich Tatrach Zachodnich. Jest to długa (ok. 2 km) i wąska dolinka opadająca w północno-zachodnim kierunku z grani pomiędzy Smreczyńską Przełęczą (1799 m) a niższym, wschodnim wierzchołkiem Smreczyńskiego Wierchu (2066 m). Od wschodniej strony ograniczona jest Pośrednim Smreczyńskim Grzbietem, za którym znajduje się Zadnia Sucha Dolina Smreczyńska, od zachodniej Skrajnym Smreczyńskim Grzbietem, za którym znajduje się Dolinka (w górnej części) i Jaferowy Żleb (w dolnej części). Dolinka była zlodowacona. W jej górnym piętrze znajduje się dwupoziomowy kocioł lodowcowy; jego wyższa część znajduje się na wysokości 1730–1700 m, niższa 1520–1430 m. W środkowej części dolinki powstaje potok tworzący wiele wodospadów na stromym progu skalnym doliny.

Zadnia Sucha Dolina Smreczyńska

1402 m, Tatry Zachodnie

Zadnia Sucha Dolina Smreczyńska – lewoboczne odgałęzienie Doliny Tomanowej w polskich Tatrach Zachodnich. Jest to długa i wąska dolinka opadająca w północno-zachodnim kierunku spod Smreczyńskiej Przełęczy (1799 m) do dna Doliny Tomanowej (na wysokości ok. 1200 m) pomiędzy dwoma długimi bocznymi grzbietami odchodzącymi w północno-zachodnim kierunku od grani głównej Tatr Zachodnich. Od wschodniej strony doliny jest to Zadni Smreczyński Grzbiet, od zachodniej Pośredni Smreczyński Grzbiet. W górnej części, pod Smreczyńską Przełęczą znajduje się Zadni Smreczyński Upłaz, poniżej niego na stokach Pośredniego Smreczyńskiego Grzbietu znajdują się Zadnie Nadspady. Dolina ma długość ok. 2 km i w jej górnej części znajduje się dwupoziomowy, wydłużony kocioł lodowcowy. Jego wyższa część znajduje się na wysokości 1700–1730 m, niższa 1430–1520 m.

Rynna

1401 m, Tatry Zachodnie

Rynna – żleb opadający z zachodnio-północno-zachodniej grani Kopy Magury do dJaworzynki w polskich Tatrach Zachodnich. Opada z płaśni Rówienki (1459 m) w północno-wschodnim kierunku. Około 200 m poniżej grani dołącza do niego żleb Szerokie. Wspólnym koryciskiem uchodzą do niemal już zarośniętej Wyżniej Polany Jaworzynka. W korycisku tym, poniżej miejsca połączenia się żlebów znajduje się stromy próg mający wysokość ok. 15 m. Rynna opada ze stromego stoku całkowicie porośniętego lasem świerkowym. Górna część żlebu jest trawiasto-kamienista. Znajduje się tu wejście do Jaskini pod Limbą. Dolna część koryciska (powyżej Wyżniej Polany Jaworzynka) porośnięta jest pokrzywami. To pozostałości dawnej pasterskiej przeszłości. Cała dolina Jaworzynka była intensywnie wypasana, należała do Hali Jaworzynka.

Żleb pod Banie

1399 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Banie – żleb we wschodnich stokach Ornaku w Tatrach Zachodnich. Opada on spod Suchego Wierchu Ornaczańskiego do Dolinki Iwanowskiej, będącej górnym, zachodnim odgałęzieniem Doliny Kościeliskiej. W podwierzchołkowych partiach jest trawiasty i zarastający kosodrzewiną, w dolnej części kamienisty. Żleb słynny jest z tego, że już w XV wieku wydobywano tutaj rudy srebra i miedzi, później rudy żelaza. Kiedy w latach 1765–1768 na zlecenie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego górnicy odnawiali tu kopalnie, byli zaskoczeni ogromem prowadzonych w tym miejscu dawniej prac górniczych. Odkryli oni m.in. 7 starych sztolni. Podczas badań archeologicznych prowadzonych przez Stefana Zwolińskiego w latach 1958–1959 odkryto 2 stare sztolnie, prażalnię rudy i resztki pieca do wytopu miedzi i srebra.

Żleb pod Czerwienicą

1397 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Czerwienicą – orograficznie lewe odgałęzienie Jaworzynki w polskich Tatrach Zachodnich, wcinające się pomiędzy Małą Kopę Królową i Kopę Magury. Nazwa pochodzi od czerwonych stoków Małej Kopy Królowej po prawej stronie żlebu. Podawana w niektórych opracowaniach nazwa Żleb pod Czerwieńcem jest błędna. Bardziej popularna nazwa tego żlebu to Stare Kopalnie. Pochodzi ona od tego, że dawniej wydobywano tutaj rudy żelaza. Jest to długi żleb o krętym przebiegu; najpierw opada w kierunku północno-zachodnim, potem zachodnim, potem znów północno-zachodnim. W górnej części tego żlebu w latach 1766–1871 drążono sztolnie, w których wydobywano rudę żelaza (limonit) i były to najwydajniejsze w Tatrach kopalnie. Rocznie wydobywano 300-400 ton rudy o zawartości 30–32% żelaza. Jeszcze w latach 30. XX wieku widoczne były wejścia do tych sztolni, później jednak zostały zasypane.

Potargany Żleb

1389 m, Tatry Zachodnie

Potargany Żleb – żleb będący jedyną odnogą Doliny Suchej (odgałęzienie Doliny Białego) w polskich Tatrach Zachodnich. Jego zachodnie obramowanie tworzy Suchy Grzbiet, wschodnie bezimienny grzbiet z Zameczkami, obydwa opadają na północ z grani pomiędzy Turnią nad Białem a Wrótkami. Żleb również opada w północnym kierunku, dopiero w końcowym odcinku zakręca na północny zachód i uchodzi do Doliny Suchej powyżej miejsca, w którym żółty szlak turystyczny wiodący Doliną Białego łączy się ze Ścieżką nad Reglami. W dolnej części Potarganego Żlebu znajduje się wiele progów o wysokości od kilku do kilkunastu metrów. Niektóre z nich dają się przejść, pozostałe można obejść po lewej (patrząc od dołu) stronie. W górnej części żlebu nie ma już progów, zarośnięty jest natomiast kosodrzewiną.

Limbowy Żleb

1383 m, Tatry Wysokie

Limbowy Żleb – żleb w orograficznie prawych zboczach Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich. Nazwa autorstwa Władysława Cywińskiego. Żleb ten jest widoczny ze szlaku prowadzącego przez Dolinę Roztoki. Znajduje się po zachodniej stronie Orlej Ściany i ma wylot nieco poniżej wylotu Skalnistego Żlebu opadającego z grani Wołoszyna. Dolna część Limbowego Żlebu jest wąska i głęboko wcięta, górna jest płytka i łatwa do przejścia. Sporo poniżej grzbietu żleb zanika zupełnie. Jest na nim kilka stromych progów. Okolice żlebu porastają dorodne limby. Pierwsze przejście żlebu: Andrzej Sikorski i Andrzej Skłodowski 12 marca 1973, II stopień w skali trudności UIAA (progi żlebu obchodzili jego grzędami). Pierwsze przejście letnie Władysław Cywiński 21 lipca 2003.

Dolinka

1376 m, Tatry Zachodnie

Dolinka – boczne odgałęzienie Doliny Pyszniańskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Jest to długa i wąska dolinka opadająca w północno-zachodnim kierunku spod Hlińskiej Przełęczy (1907 m) pomiędzy dwoma długimi bocznymi grzbietami odchodzącymi na północny zachód od grani głównej Tatr Zachodnich. Od wschodniej strony doliny są to Skrajny Smreczyński Grzbiet i Jaferowy Grzbiet, od zachodniej Dolinczański Grzbiet. W górnej części Dolinki, pod Hlińską Przełęczą, znajduje się Dolinczański Upłaz, w środkowej rówień zwana Dolinczańską Wolarnią. Wylot Dolinki znajduje się na wysokości ok. 1100 m, powyżej wylotu Ornaczańskiego Żlebu. Dnem doliny, mniej więcej od połowy jej długości spływa Dolinczański Potok, będący prawym dopływem Pyszniańskiego Potoku. Dolinka znajduje się poza szlakami turystycznymi.

Piszczałki

1370 m, Tatry Zachodnie

Piszczałki – dwa żleby na północno-wschodnich stokach Suchego Wierchu Ornaczańskiego w Tatrach Zachodnich. Opadają w północno-wschodnim kierunku do górnej części Dolinki Iwanowskiej i na wysokości około 1300 m uchodzą wspólnym ujściem do jej dna. Obydwoma żlebami spływają źródłowe cieki Iwanowskiego Potoku. Przeciwległym stokiem dolinki, niewysoko nad dnem potoku prowadzi żółty szlak turystyczny od schroniska PTTK na Hali Ornak na Iwaniacką Przełęcz. Na mapach żlebem Piszczałki zwykle określa się tylko górny z dwóch żlebów.

Warzecha

1366 m, Tatry Zachodnie

Warzecha – żleb opadający z przełęczy Bacuch (1502 m n.p.m.) pomiędzy Małym Giewontem a Grzybowcem w Tatrach Zachodnich. Żleb ten opada do Małej Dolinki pod Giewontem (górne odgałęzienie Doliny Strążyskiej). Jest stromy, ale możliwy do przejścia. Dawniej prowadził nim turystyczny szlak na Giewont, obecnie zamknięty. Żleb jest suchy i ma trawiaste dno, obydwa jego zbocza porasta górnoreglowy las świerkowy. Dawniej był mniej zarośnięty i był wypasany (tereny Hali Giewont). Obecnie stopniowo zarasta. Zbocze Grzybowca po jego orograficznie lewej stronie nosi nazwę Mały Bacuch. Nazwa żlebu pochodzi od drewnianej łyżki – warzechy, która dawniej na Podhalu służyła do mieszania w kotle i nabierania, np. żentycy.

Suchy Żleb

1365 m, Tatry Zachodnie

Kalackie Koryto, Suchy Żleb lub Suchy Żleb Kalacki – żleb opadający ze wschodnich stoków masywu Długiego Giewontu na polanę Kalatówki w polskich Tatrach Zachodnich. Górny koniec ma pod Kalacką Kopą (1592 m). Opada stromo, początkowo we wschodnim, później północno-wschodnim kierunku i uchodzi na wysokości około 1200 m na polanę Kalatówki. Żleb jest trawiasty. Orograficznie prawe jego zbocza tworzy Kalacka Turnia, lewe Kalacki Upłaz. Wylot żlebu znajduje się przed boczną moreną dawnego lodowca Doliny Bystrej. Dawniej Kalacki Żleb był wypasany, wchodził w skład Hali Kalatówki. Stanowił też jedną z kolebek narciarstwa zjazdowego w polskich Tatrach. Przed II wojną światową odbywały się w nim zawody sportowe, np. w 1939 przeprowadzono tutaj slalom narciarski w ramach mistrzostw świata FIS. Również obecnie jest wykorzystywany przez narciarzy.

Wielka Świstówka

1361 m, Tatry Zachodnie

Wielka Świstówka – wielki kocioł polodowcowy w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na wysokości ok. 1350–1400 m n.p.m., w środkowej części Doliny Miętusiej, ponad Wantulami, a poniżej progów dwóch siostrzanych dolinek wiszących: Doliny Litworowej i Doliny Mułowej. Jest z trzech stron otoczony bardzo stromymi ścianami Kobylarzowej Kazalnicy, Ratusza Litworowego, wspólną ścianą Litworowego Progu, Ratusza Mułowego i Mułowego Progu oraz Twardej Galerii. Tylko od północno-zachodniej strony dna Wielkiej Świstówki w dolnej części Twardej Galerii występuje bardziej łagodne zbocze Dziurawego. Na dnie kotła, na wysokości 1348 m n.p.m. znajduje się wielki wapienny głaz (muton), a na nim krasowe wyżłobienia, najbardziej typowe w Tatrach. Ściany Wielkiej Świstówki to częsty obiekt badań paleontologów. Występują w nich duże ilości najlepiej w całych Karpatach zachowanych muszli amonitów z okresu jury.

Podtatranská brázda

1357 m, Tatry Zachodnie

Rów Podtatrzański (514.14), słow. Podtatranská brázda – mezoregion fizycznogeograficzny leżący u północnego podnóża Łańcucha Tatrzańskiego i stanowiący część Obniżenia Orawsko-Podhalańskiego. Oddziela on Góry Choczańskie i Tatry od Pogórza Spisko-Gubałowskiego.

Dolina Rybiego Potoku

1342 m, Tatry Wysokie

Dolina Rybiego Potoku (niem. Fischseetal, słow. dolina Rybieho potoka, węg. Halas-tavi-völgy, dawniej także Dolina Morskiego Oka, Dolina Mickiewicza) – dolina w Tatrach Wysokich, odgałęzienie Doliny Białki. Powierzchnia doliny wynosi ok. 11,5 km², długość ok. 5,5 km. Granice doliny tworzą: północno-wschodnia grań Szpiglasowego Wierchu grań główna Tatr na odcinku od Szpiglasowego Wierchu po Rysy północna grań Rysów po Siedem Granatów Dolina odgałęzia się na wysokości około 1150 m, w odległości około 4, 5 km na południe od Łysej Polany. Ma jedno odgałęzienie – Dolinkę za Mnichem i typową dla dolin polodowcowych budowę piętrową. W środkowym piętrze doliny znajduje się największe jezioro tatrzańskie – Morskie Oko. Wyższe piętra to podcięte progami lodowcowymi Czarnostawiański Kocioł, Bańdzioch, Kocioł Kazalnicy i Dolina za Mnichem.

Jeleni Żleb

1341 m, Tatry Zachodnie

Jeleni Żleb – żleb w zachodnich stokach grzbietu oddzielającego Dolinę Białego od Doliny Strążyskiej w Tatrach Zachodnich. Główny ciąg żlebu opada spod Niżniej Suchej Przełęczy na Wielką Rówień w południowo-wschodniej części Doliny Strążyskiej, zwanej Doliną Wielkiej Równi. Południowe obramowanie żlebu tworzy Jeleni Grzbiet, północne Koński Grzbiet. W górnej części krótki i skalisty grzbiecik odchodzący od Klasztorów dzieli żleb na dwie części. Jeleni Żleb jest szeroki, płytko wcięty i łatwy do przejścia, gdyż nie rosną w nim uciążliwe gąszcze, jak w otaczających go grzbietach. Jego zbocza są lesiste, a w górnych partiach skaliste. Z Końskiego Grzbietu opadają do nich ścianki o wysokości do kilkudziesięciu metrów.

Dolina Małej Łąki

1320 m, Tatry Zachodnie

Dolina Małej Łąki – dolina walna w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną Bystrej i Doliną Kościeliską.

Dolina Roztoki

1317 m, Tatry Wysokie

Dolina Roztoki – dolina w Tatrach Wysokich będąca odgałęzieniem Doliny Białki. Jej górną częścią jest Dolina Pięciu Stawów Polskich.

Dolina Jarząbcza

1304 m, Tatry Zachodnie

Dolina Jarząbcza – jedna z trzech odnóg w górnej części Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Wyrzeźbiona została przez lodowiec. Jej dnem płynie Jarząbczy Potok; po połączeniu się z Wyżnim Chochołowskim Potokiem tworzą Chochołowski Potok.

Dolina Tomanowa

1304 m, Tatry Zachodnie

Dolina Tomanowa – dolina znajdująca się w polskiej części Tatr Zachodnich i stanowiąca górne, wschodnie odgałęzienie Doliny Kościeliskiej. Jest jednym z głównych odgałęzień tej doliny.

Dolina Trzydniowiańska

1294 m, Tatry Zachodnie

Dolina Trzydniowiańska – jedno z wielu bocznych odgałęzień Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Jest to głęboko wcięta dolina pomiędzy dwoma grzbietami Trzydniowiańskiego Wierchu (1758 m n.p.m.): północnym grzbietem Kulawca, Małego i Wielkiego Kopieńca oraz północno-zachodnim zakończonym wzniesieniem zwanym Ropą. Obydwa te grzbiety opadają z Trzydniowiańskiego Wierchu do Doliny Chochołowskiej. Położona na wysokości ok. 1100–1500 m n.p.m. dolina nie była zlodowacona. Będąca głęboką kotliną Dolina Trzydniowiańska jest w dolnej części porośnięta lasem, w górnej trawiasta. Na początku XVIII w. prowadzono w niej roboty górnicze. Była wypasana, wchodziła w skład Hali Trzydniówki. Po zniesieniu wypasu trawiaste jej tereny zaczęły stopniowo zarastać kosodrzewiną. Nazywano ją Trąbową Doliną, Trzydniówką, Halą. Dnem kotliny płynie potok Ptasiniec z jednym wodospadem.

Długi Żleb

1286 m, Tatry Zachodnie

Długi Żleb – górne, orograficznie prawe odgałęzienie Jaworzynki w polskich Tatrach Zachodnich. Jest to żleb opadający spod Przełęczy między Kopami (1499 m), początkowo w północno-zachodnim kierunku, potem zakręcający bardziej na zachód. Wcina się między stoki Małej Kopy Królowej a stoki po przeciwległej stronie Skupniowego Upłazu. Dołączają do niego dwa mniejsze żleby: górny zwany Żlebem Wściekłych Węży (oryginalnie: Wężów) i dolny – Żłóbki. Obydwa znajdują się na północno-wschodnich stokach Małej Kopy Królowej i oddzielone są grzędą, od dołu zakończoną skałką zwaną Kogutkiem. Żleb Wściekłych Węży opada z wierzchołka Małej Kopy Królowej. Nazwę nadał mu Mariusz Zaruski (od kształtu śladu nart, jaki pozostawił za sobą po zjeździe tym żlebem). Żleb Żłóbki bierze początek około połowy wysokości stoków Małej Kopy Królowej i jest całkowicie zalesiony.

Dolina Kasprowa

1281 m, Tatry Zachodnie

Dolina Kasprowa – dolina w polskich Tatrach Zachodnich. Jest dużym, prawostronnym odgałęzieniem Doliny Bystrej.

Wołowy Żleb

1281 m, Tatry Zachodnie

Wołowy Żleb – żleb w orograficznie lewych zboczach Doliny Miętusiej (odnoga Doliny Kościeliskiej) w Tatrach Zachodnich. Ma wylot na wysokości około 1200 m n.p.m. na zachodnim obrzeżu Wyżniej Miętusiej Równi, górą podchodzi pod Siodło za Piecem. Ma dwie orograficznie prawe odnogi podchodzące pod Rówień nad Piecem i dolną część Źródlisk. Zimą żlebem i jego odnogami schodzą lawiny. Dawniej był wypasany (tereny pasterskie Hali Miętusiej). Od czasu zaprzestania wypasu większa część żlebu uległa zalesieniu i tylko koryto żlebu jest kamienisto-trawiaste. Żleb jest suchy, woda płynie nim tylko po większych opadach. Dolna odnoga ma znaczenie dla narciarzy. Władysław Cywiński pisze: „...zimą przy dobrych śniegach, stanowi tak dla zjeżdżających na nartach, jak i na siedzeniach, szybki i wygodny wariant”.

Koński Żleb

1279 m, Tatry Zachodnie

Koński Żleb – żleb w polskich Tatrach Zachodnich po północnej stronie Giewontu. Opada z Suchego Wierchu w północno-zachodnim (z odchyleniem na zachód) kierunku, do Doliny Strążyskiej. Jego wylot znajduje się przy górnym końcu Polany Strążyskiej, na wysokości około 1050 m n.p.m. W górnej części żlebu spływa niewielki strumyk, niżej zanika w podłożu porowatych skał węglanowych budujących ten rejon Tatr. Na północ od Końskiego Żlebu znajduje się drugi, równoległy Sarni Żleb opadający spod Czerwonej Przełęczy również do Doliny Strążyskiej. Pomiędzy tymi żlebami prowadzi Ścieżka nad Reglami, odcinek z Czerwonej Przełęczy do Doliny Strążyskiej. W Końskim Żlebie i jego najbliższej okolicy rośnie kilka rzadkich w Polsce gatunków roślin: rozrzutka alpejska, jarząb nieszpułkowy, irga kutnerowata i obuwik pospolity.

Dolina Goryczkowa

1271 m, Tatry Zachodnie

Dolina Goryczkowa – dolina w Tatrach Zachodnich, będąca odgałęzieniem Doliny Bystrej.

Dolina Starorobociańska

1264 m, Tatry Zachodnie

Dolina Starorobociańska (Dolina Starej Roboty) – największe, orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich.

Ornaczański Żleb

1253 m, Tatry Zachodnie

Ornaczański Żleb – wielki żleb na wschodnich stokach Ornaku w Tatrach Zachodnich. Opada w północno-wschodnim kierunku spod Ornaczańskiej Przełęczy do Wielkiej Polany Ornaczańskiej znajdującej się w Dolinie Pyszniańskiej, będącej górną częścią Doliny Kościeliskiej. Orograficznie prawe obramowanie żlebu tworzy grzbiet Jaworzynki, lewe Skoruśniak. Żleb mający charakter wąskiej kotliny między dwoma grzbietami górskimi jest w większości zalesiony, jedynie powyżej górnej granicy lasu jest trawiasty. Dolna część koryta jest piarżysto-kamienista. Jego dnem spływa z Ornaku Ornaczański Potok wpadający na Wielkiej Polanie Ornaczańskiej do Pyszniańskiego Potoku. W rejonie tego żlebu i również sąsiedniego Żlebu pod Banie istniały niegdyś kopalnie rud metali.

Dolina Lejowa

1236 m, Tatry Zachodnie

Dolina Lejowa – dolina reglowa w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną Kościeliską a Doliną Chochołowską. Jest środkową odnogą doliny Czarnego Dunajca.

Żleb pod Wrótka

1230 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Wrótka – żleb w Dolinie Białego w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się we wschodniej, górnej i pozbawionej własnej nazwy odnodze tej doliny. Opada spod przełęczy Wrótka (1579 m) w północno-wschodnim kierunku. Niżej łączy się ze schodzącym spod Niżniej Przełęczy Białego Żlebem pod Patyki. Następuje to w miejscu, gdzie znakowany szlak turystyczny opuszcza dno Doliny Białego i idzie w kierunku Przełączki za Igłą. Żleb ma długość około 1 km i na całej swojej długości jest głęboko wcięty i wąski. Brak na nim natomiast większych progów, jest tylko kilka niewielkich z małymi wodospadami. Orograficznie lewe obramowanie żlebu tworzy grzbiet odchodzący na północ ze wschodniej grani nieco poniżej Turni nad Białem, który poprzez Zameczki i Igłę opada do dna Doliny Białego. Prawe zbocza żlebu tworzy Biały Grzbiet.

Szeroki Żleb

1218 m, Tatry Zachodnie

Szeroki Żleb – orograficznie lewa odnoga Doliny Miętusiej w polskich Tatrach Zachodnich. Jest to wąska dolinka wcinająca się w północne stoki Upłaziańskiej Kopki (1460 m). Ma wylot na wysokości 1015 m n.p.m., mniej więcej na wprost wylotu Gronikowskiego Żlebu. Początkowo biegnie w południowo-wschodnim kierunku, potem zakręca w kierunku południowym i dochodzi do wysokości ok. 1350 m. Jest całkowicie zalesiona. U jej wylotu wypływają źródła zasilające Miętusi Potok, powyżej nich dnem dolinki woda płynie tylko okresowo. Szerokim Żlebem nie prowadzi żaden szlak turystyczny, jedynie czarny szlak (Ścieżka nad Reglami) przechodzi tuż nad jego wylotem. Dawniej Szerokim Żlebem prowadziła ścieżka, obecnie wyraźna tylko w dolnej części, górą już całkowicie zanikła.

Dolina Iwaniacka

1217 m, Tatry Zachodnie

Dolina Iwaniacka – dolina w Tatrach Zachodnich pomiędzy stokami Kominiarskiego Wierchu i Ornaku, zbiegająca spod Iwaniackiej Przełęczy (1459 m n.p.m.) do Doliny Starorobociańskiej. Jej wylot znajduje się na wysokości ok. 1085 m. Nazwa doliny pochodzi od polany Iwanówka, znajdującej przy wylocie doliny, na jej północnym stoku. Dawniej dolina była wypasana, wchodziła w skład hali Iwanówka. Dolina wycięta jest głównie w czerwonych piaskowcach kwarcystycznych. Jej dnem spływa Iwaniacki Potok uchodzący do Starorobociańskiego Potoku. Miejscami gubi on wodę, która wsiąka w przepuszczalne podłoże. Cała dolina jest porośnięta świerkowym lasem. W dolinie znajduje się kilkanaście niewielkich jaskiń, m.in. Schronisko pod Dziobem I, Schronisko pod Dziobem II, Schronisko pod Dziobem III, Schron Zachodni w Iwanówce, Szczelina w Iwanówce i Schron w Ścianie pod Szczytem.

Dolina Sucha

1215 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha Giewoncka – górne, zachodnie odgałęzienie Doliny Białego w polskich Tatrach Zachodnich. Ciągnie się od miejsca, w którym Biały Potok rozgałęzia się na dwa potoki aż po grań Długiego Giewontu. W górnej części rozgałęzia się na dwa żleby: Skośny Żleb i Potargany Żleb. Orograficznie lewe zbocza Doliny Suchej tworzy Juhaska Turnia, Wyżnia Sucha Przełęcz, Sucha Czubka, Niżnia Sucha Przełęcz, Suchy Wierch, Czerwona Przełęcz, Sarnia Skała i jej północno-wschodnia grań opadająca do Łomika. Zbocza prawe tworzy grzbiet odbiegający ze wschodniej grani Turni nad Białem w północnym kierunku przez Zameczki i Igłę i kończący się zalesionym stokiem, u podnóży którego Dolina Białego rozgałęzia się. Dnem doliny spływa jeden ze źródłowych cieków Białego Potoku. Niewielkie potoczki spływają również dolną częścią Skośnego Żlebu i Potarganego Żlebu.

Dolina Bystrej

1209 m, Tatry Zachodnie

Dolina Bystrej, rzadziej Dolina Bystrego Potoku – walna dolina w polskich Tatrach Zachodnich, której wylot znajduje się w Kotlinie Zakopiańskiej pomiędzy stokami Nosala i Krokwi.

Mała Dolinka

1204 m, Tatry Zachodnie

Mała Dolinka – jedna z dwóch górnych odnóg (zachodnia) Doliny Strążyskiej położonych ponad wodospadem Siklawica. Od wschodniej strony opadają do niej zbocza Styrżnika, od zachodu Małego Bacucha i Wielkiego Bacucha, od południa cały horyzont przesłaniają potężne ściany Giewontu. Do górnych odnóg Małej Dolinki uchodzą 3 wielkie żleby: Żleb Szczerby, Żleb Kirkora i Warzecha. Oprócz tych dobrze znanych żlebów wpadają do Małej Dolinki jeszcze dwa mniejsze i mniej znane żleby: Styrżnikowy Żleb ze Styrżnika i Cisowy Żleb z Grzybowca. W dolince, u podnóża Żlebu Kirkora, znajduje się jaskinia Szczelina w Żlebie Kirkora. Mała Dolinka dawniej była dość często zwiedzana, prowadził nią bowiem znakowany szlak turystyczny przez żleb Warzecha i przełęcz Bacug na Giewont. Z rzadka bywali w niej taternicy zdobywający północne ściany masywu Giewontu.

Dolina Wielkiej Równi

1202 m, Tatry Zachodnie

Dolina Wielkiej Równi lub Dolinka do Bani – wschodnia, górna odnoga Doliny Strążyskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Pierwszą nazwę podaje Wielka encyklopedia tatrzańska, nazwa ta pochodzi od znajdującej się w dolinie Wielkiej Równi. Władysław Cywiński używa nazwy Dolinka do Bani i nazwa ta pochodzi od istniejących tutaj dawniej bani, czyli kopalni rud. Dolinka położona jest pod ścianami Długiego Giewontu. Jej zachodnie zbocza tworzy zalesiony, krótki i stromy grzbiet Styrżnika opadający od ścian Długiego Giewontu w północno-zachodnim kierunku do Siklawicy. Oddziela on Dolinę Wielkiej Równi od Małej Dolinki – drugiego odgałęzienia Doliny Strążyskiej, również położonego pod ścianami Giewontu.

Wąwóz Kraków

1200 m, Tatry Zachodnie

Wąwóz Kraków lub Kraków – boczna, orograficznie prawa odnoga Doliny Kościeliskiej w polskich Tatrach Zachodnich, wcięta głęboko w stoki masywu Ciemniaka i Upłaziańskiej Kopy.

Żleb pod Patyki

1179 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Patyki – żleb w Dolinie Białego w polskich Tatrach Zachodnich. Opada spod Niżniej Przełęczy Białego (1305 m) w zachodnim kierunku do górnej, wschodniej części Doliny Białego. Ma wylot na wysokości około 1070 m, w miejscu, w którym żółty szlak turystyczny prowadzący od wylotu Doliny Białego w górę ostro zakręca w prawo – na zachód. Szlak ten przekracza wylot Żlebu pod Patyki. Długość żlebu wynosi 620 m, a jego nazwa pochodzi od dawnej nazwy Przełęczy Białego (Przełęcz na Patykach). Żleb jest zalesiony i znajduje się na obszarze ochrony ścisłej Zakopiańskie Regle.

Szeroki Żleb

1176 m, Tatry Zachodnie

Szeroki Żleb – żlebowata dolinka w masywie Krokwi w polskich Tatrach Zachodnich. Charakter żlebu mają tylko dwa koryta w jej górnej części; jedno opada z północno-wschodnich stoków Małej Krokwi (1365 m), drugie spod przełęczy Siwarowe Siodło. Wkrótce łączą się w jedną wąską dolinkę dość łagodnie opadającą w północno-wschodnim kierunku. U podnóży południowo-wschodniego ramienia Krokwi dolinka ta ostro zmienia kierunek na południowo-wschodni, potem znów na północno-wschodni. Dnem Szerokiego Żlebu spływa niewielki potok, który w Kuźnicach uchodzi do Bystrej (na wysokości 1001 m). Orograficznie lewe zbocza Suchego Żlebu tworzy grzbiet Mała Krokiew – Siwarowe Siodło – główny wierzchołek Krokwi oraz jej północno-wschodni grzbiet, niżej zakręcający w południowo-wschodnim kierunku.

Żleb pod Wysranki

1168 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Wysranki – duży żleb i dolinka po wschodniej stronie Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Ma wylot tuż ponad polaną Stare Kościeliska, poniżej mostka i Lodowego Źródła.

Dolina Chochołowska

1151 m, Tatry Zachodnie

Dolina Chochołowska – najdłuższa i największa dolina w polskich Tatrach, znajdująca się na zachodnim skraju polskich Tatr Zachodnich i stanowiąca orograficznie lewą odnogę doliny Czarnego Dunajca. Zajmuje obszar ponad 35 km² i ma długość ok. 10 km. Jest doliną walną. Administracyjnie leży na terenie wsi Witów.

Dolina Grzybowiecka

1151 m, Tatry Zachodnie

Dolina Grzybowiecka – dolina w Tatrach Zachodnich opadająca spod Przełęczy w Grzybowcu do Doliny Strążyskiej i będąca jej górną odnogą. Zbocza Doliny Grzybowieckiej tworzy górna część północno-wschodniego grzbietu Łysanek oraz północne stoki Grzybowca z Wielkim Bacugiem. Dolina jest całkowicie zalesiona, jej dnem płynie Grzybowiecki Potok, uchodzący do Strążyskiego Potoku. W lesie na zboczach Łysanek znajdują się oryginalnego kształtu wapienne skały zwane Czarną Turnią i Kapeluszami, zaś w grani grzbietu Jatki. Nazwa doliny pochodzi od wznoszącego się po południowej stronie nad doliną grzbietu zwanego Grzybowcem.

Dolina Kryta

1145 m, Tatry Zachodnie

Dolina Kryta – dolina będąca bocznym, zachodnim odgałęzieniem Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Jej wylot znajduje się nieco poniżej polany Huciska, sama zaś kręta dolina ciągnie się aż pod Furkaskę (1491 m) w granicznym polsko-słowackim grzbiecie zbiegającym od Bobrowca na północ. Od sąsiedniej na południe Doliny Długiej oddzielona jest niewysokim, lesistym grzbietem Pośrednie. Od północnej strony jej zbocza tworzy grzbiet z Tyrałową Czubą (1401 m) i Krytą Czubą (1246 m), za którym znajdują się Wielkie Koryciska. Dnem spływa potok będący dopływem Chochołowskiego Potoku. Dolinę Krytą porasta las. U jej wylotu znajduje się niewielka Kryta Polana. Pod szczytem Tyrałowej Czuby znajduje się polana Tyrałówka. Obydwie te polany wchodziły w skład Hali Krytej, nazywanej także Halą Krytą – Koryciska – Tyrałówka.

Sarni Żleb

1142 m, Tatry Zachodnie

Sarni Żleb – żleb w Dolinie Strążyskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Opada spod Czerwonej Przełęczy w zachodnim kierunku (z niewielkim odchyleniem na północ). Jego wylot znajduje się nieco poniżej Polany Strążyskiej, na wysokości około 1020 m n.p.m. Żlebem spływa niewielki strumyk uchodzący do Strążyskiego Potoku. Żleb jest całkowicie porośnięty lasem. Jest to głęboko wcięty i całkowicie zalesiony żleb. Od południowej strony jego zbocza tworzy Sarni Grzbiet, od północnej zachodnie stoki Sarniej Skały. Sarnim Żlebem prowadzi Ścieżka nad Reglami, odcinek z Czerwonej Przełęczy do Doliny Strążyskiej, ale nie jego dnem, lecz zboczami Sarniego Grzbietu.

Upłaziański Żleb

1141 m, Tatry Zachodnie

Upłaziański Żleb – żleb w orograficznie prawych zboczach Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Ma wylot przy górnym końcu polany Stare Kościeliska. Jest to kręty żleb wcinający się w południowo-zachodnie stoki Adamicy. Ma dwie, orograficznie lewe i krótkie odnogi schodzące z szerokiej grzędy oddzielającej Upłaziański Żleb od Żlebu pod Wysranki. Jest całkowicie zalesiony i prowadzi nim (z Doliny Kościeliskiej do połączenia z czerwonym znakowanym szlakiem na Czerwone Wierchy) nieznakowana ścieżka opisana w szczegółowym przewodniku Tatry Władysława Cywińskiego. Dolną częścią żlebu biegnie znakowany szlak turystyczny do udostępnionej turystycznie Jaskini Mroźnej.

Głębowiec

1140 m, Tatry Zachodnie

Głębowiec – dolina będąca bocznym, zachodnim odgałęzieniem Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Wcięta jest głęboko pomiędzy północne stoki Bobrowca i Hrubasa a południowe stoki Parzątczaka i Jaworzyńskiego Przysłopu. W zboczach północnych znajduje się kilka żlebów: Skrajniak, Szeroki Żleb, Ciemny Żleb i Dwojakowy Żleb. Wylot doliny znajduje się nieco powyżej Polany pod Jaworki, naprzeciwko wylotu Doliny Dudowej, w górnym swoim końcu Głębowiec podchodzi pod Juraniową Przełęcz (1375 m). Na dnie doliny znajduje się koryto potoku Głęboka Woda, który na większej części swojej długości jest potokiem okresowym. Dolina jest niemal w całości porośnięta lasem. Dawniej była wypasana, wchodziła w skład Hali Jaworzyna pod Furkaską. Nie jest udostępniona turystycznie. Z rzadkich w Polsce roślin stwierdzono tutaj występowanie m.in. złoci małej i zarzyczki górskiej. W 1948 r. prof.

Dolinka Chłabowska

1123 m, Tatry Zachodnie

Dolinka Chłabowska – dolina reglowa w polskich Tatrach Zachodnich, znajdująca się pomiędzy Doliną Olczyską i Doliną Suchej Wody. Nazwę wprowadził Władysław Cywiński, dawniej dolina ta nie miała nazwy. Dolinka sięga górą pod Przysłop Olczyski, od południa opierając się o Królowy Grzbiet, od zachodu o Wielki Kopieniec i Mały Kopieniec. Od wschodu jej ograniczenie tworzy niska i podłużna wypukłość odgałęziająca się od Królowego Grzbietu kilkadziesiąt metrów na wschód od Wielkiej Szatry i ciągnąca się po Toporową Cyrhlę. Dolina ma wylot na wysokości ok. 975 m n.p.m. przy wielkim zakręcie drogi Oswalda Balzera pomiędzy Jaszczurówką a Toporową Cyrhlą. Około 200 m poniżej znajduje się wylot Doliny Suchej opadającej z Przełęczy między Kopieńcami i będącej odnogą Dolinki Chłabowskiej. Jest to już poniżej Tatr, za umowną granicę których w tym miejscu uznaje się drogę Oswalda Balzera.

Dolina Dudowa

1121 m, Tatry Zachodnie

Dolina Dudowa – jedno z orograficznie prawych odgałęzień Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Nazwa pochodzi od góralskiego nazwiska Duda. Wylot znajduje się na wysokości 995 m n.p.m., w pobliżu Polany pod Jaworki. Dolina wznosi się w kierunku południowo-wschodnim, podchodząc pod Przełączkę pod Kufą (1476 m). Od południa wznosi się nad nią masyw Kominiarskiego Wierchu (1829 m), opadający wysokimi wapiennymi urwiskami Dudowych Spadów (pomiędzy Kościołem na zachodzie a Kufą na wschodzie). Północne ograniczenie stanowi lesisty grzbiet z Wielkim (1485 m) i Małym Opalonym Wierchem (1448 m), Spaloną Czubą (1257 m) i Jamską Czubą (1108 m). Dolna część Doliny Dudowej ma postać skalnego wąwozu zwanego Między Ściany, w ścianach którego znajdują się liczne jaskinie. Wyżej rozszerza się, a na jej prawym zboczu rozciąga się rozległa rówień – Wyżnia Dudowa Rówień.

Dolina Jaworzynka

1119 m, Tatry Zachodnie

Jaworzynka – dolina w Tatrach, stanowiąca wschodnie odgałęzienie Doliny Bystrej.

Dolina Kościeliska

1099 m, Tatry Zachodnie

Dolina Kościeliska – dolina walna, tj. sięgająca od podnóża Tatr do głównego grzbietu – grani głównej Tatr. Jest orograficznie prawą odnogą doliny Czarnego Dunajca, do której uchodzi w Kirach. Jest drugą co do wielkości doliną polskich Tatr (po Dolinie Chochołowskiej) i najbardziej atrakcyjną pod względem ilości wapiennych form skalnych, wąwozów, jaskiń, a także historii. Jest też jednym z najczęściej przez turystów odwiedzanych miejsc w Tatrach.

Siwarowy Żleb

1099 m, Tatry Zachodnie

Siwarowy Żleb lub Sywarowy Żleb – żleb na zachodnich stokach masywu Krokwi w polskich Tatrach Zachodnich. Ma wylot na wysokości ok. 1000 m n.p.m. do dna środkowej części Doliny Białego, tuż poniżej miejsca, gdzie rozdziela się ona na dwie górne części. Wyżej żleb rozgałęzia się na dwie odnogi; jedna podchodzi pod szczyt Krokwi (1378 m), druga pod Siwarowe Siodło. Dnem żlebu spływa niewielki potok i jest to jedyny stały dopływ Białego Potoku. Od południowej strony Siwarowy Żleb ograniczony jest opadającą z Małej Krokwi grzędą zwaną Siwarowe Gazdowskie, od północy grzędą Siwarowe Pańskie. Długość żlebu wynosi około 700 m. Nazwa żlebu i inne nazwy w jego otoczeniu pochodzą od słowa sýwar (szuwar), oznaczającego w podhalańskiej gwarze rosnące na podmokłych terenach kwaśne trawy, turzyce i sity.

Żleb nad Kamieniołomem

1095 m, Tatry Zachodnie

Żleb nad Kamieniołomem – niewielka dolina reglowa w Tatrach Zachodnich, wcięta w północne zbocza Krokwi (1378 m n.p.m.). Otoczona jest przez grzbiety opadające na północ i północny wschód z Opalonego – północno-wschodniego ramienia Krokwi. Wylot znajduje się nad zakopiańską dzielnicą Bogówka, około 200 m na wschód od ujścia Doliny nad Capkami, na wysokości 970 m. Dolinka ma długość 720 metrów, wznosi się w kierunku południowym i jest w całości zalesiona. Od strony wschodniej sąsiaduje z Doliną Bystrej. Żleb nad Kamieniołomem cechuje się dużym nachyleniem i stromymi, ale gładkimi zboczami. Zbudowany jest w górnej części z wapieni dolomitycznych, a w dolnej z eoceńskich wapieni numulitowych. W dolince nie ma żadnego cieku wodnego. Nazwa pochodzi od założonego pod żlebem kamieniołomu, czynnego w latach 1908–1934. Wydobywany tu kamień użyto do budowy m.in.

Krowi Żleb

1093 m, Tatry Zachodnie

Krowi Żleb – boczna, lewa odnoga Doliny Miętusiej (odgałęzienie Doliny Kościeliskiej) w polskich Tatrach Zachodnich. Wcina się pomiędzy północno-wschodnie stoki Adamicy i Upłaziańskiego Wierszyka a zachodnie nienazwanej grzędy opadającej z Upłaziańskiej Kopki. Jest to niewielka i całkowicie zalesiona, wąska dolinka. W jej dolnej części znajduje się krótka i ślepo kończąca się droga używana tylko przez robotników leśnych, a powyżej jej końca kilka źródeł. Wypływające z nich strumyki łączą się w jeden potok uchodzący do Miętusiego Potoku ok. 500 m na wschód powyżej polany Zahradziska. Dawniej Krowi Żleb był wypasany, stąd jego nazwa. Wchodził w skład Hali Miętusiej. W Tatrach jest jeszcze jeden żleb (w Dolinie Chochołowskiej), przez turystów często nazywany Krowim Żlebem, jednak na mapach oraz w przewodniku Józefa Nyki nosi on nazwę Krowiniec.

Dolina Strążyska

1075 m, Tatry Zachodnie

Dolina Strążyska (poprawnie Dolina Strążysk) – dolina w polskich Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy Doliną ku Dziurze a Doliną za Bramką. Właściwa nazwa doliny pochodzi od słowa strąga, w gwarze podhalańskiej oznaczającego rodzaj zagrody przeznaczonej do dojenia owiec.

Mały Żlebek

1075 m, Tatry Zachodnie

Mały Żlebek – niewielka reglowa dolina w polskich Tatrach Zachodnich. Jest jedną z trzech dolin Łysanek, najbardziej zachodnią. Od wschodniej strony jej obramowanie tworzy grzbiet Pośredniego Wierszyka, oddzielający ją od Doliny za Bramką, od zachodniej północno-zachodni grzbiet Łysanek oddzielający ją od Doliny Małej Łąki. Mały Żlebek to wąska dolinka o krętym przebiegu. Początkowo opada w północno-zachodnim kierunku, niżej skręca w kierunku północno-wschodnim i uchodzi do Rowu Zakopiańskiego przy Drodze pod Reglami na wysokości około 924 m n.p.m., powyżej osiedla Stare Krzeptówki. W dolince tej ma swoje źródła Krzeptowski Potok. Mały Żlebek znajduje się na obszarze ochrony ścisłej Regle Zakopiańskie Tatrzańskiego Parku Narodowego i jest całkowicie zalesiony. Nie prowadzi przez niego szlak turystyczny, jedynie Droga pod Reglami przechodzi przez wylot dolinki.

Dolina Długa

1070 m, Tatry Zachodnie

Dolina Długa – dolina będąca bocznym, zachodnim odgałęzieniem Doliny Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Nazwa doliny pochodzi od Długiej Polany. Rejon doliny zbudowany jest ze skał osadowych z okresu dolnej jury. Jej wylot znajduje się na wprost polany Huciska, po drugiej stronie Chochołowskiego Potoku, sama zaś kręta dolina ciągnie się aż pod Furkaskę (1491 m), Przełęcz pod Furkaską i Parzątczak (1486 m) w granicznym polsko-słowackim grzbiecie zbiegającym od Bobrowca na północ. Od sąsiedniej na północ Doliny Krytej oddzielona jest niewysokim, lesistym grzbietem Pośrednie. Od północnej strony, spod Jaworzyńskiego Przysłopu opada do doliny żleb Wielki Ciemniak. Dnem doliny spływa okresowy potok. Znajdująca się w paśmie reglowym Dolina Długa jest zalesiona. U jej wylotu znajduje się niewielka Długa Polana, niewidoczna z drogi prowadzącej Doliną Chochołowską.

Dolina Sucha

1059 m, Tatry Zachodnie

Dolina Sucha – dolina reglowa w polskich Tatrach Zachodnich. Taka jest prawidłowa nazwa, trzeci człon nazwy (Chłabowska) został dodany tylko dla odróżnienia od innych Dolin Suchych. Jest to niewielka dolinka opadająca z Przełęczy między Kopieńcami (1109 m) w północnym (z odchyleniem na wschód) kierunku. Ma około 1 km długości i około 200 m poniżej drogi Oswalda Balzera uchodzi do Dolinki Chłabowskiej, stanowiąc jej zachodnią odnogę. Ten ostatni jej odcinek znajduje się już w Rowie Podtatrzańskim, gdyż północną granicę Tatr prowadzi się tutaj umownie wzdłuż Drogi Oswalda Balzera. Niektórzy jednak prowadzą granicę inaczej (ścinając zakręty), tak więc według tych kryteriów cała dolinka znajduje się w obrębie Tatr. Najwyższą częścią dolinki jest Polana między Kopieńcami. Jest pochyła, nachylona ku północy i od czasu zaprzestania wypasu zarasta lasem.

Dolina nad Capkami

1056 m, Tatry Zachodnie

Dolina nad Capkami – dolina reglowa w Tatrach Zachodnich o długości około 1,4 km, wcięta w północne zbocza Krokwi (1378 m n.p.m.). Wylot znajduje się nad zakopiańską dzielnicą Bogówka, około 150 m na wschód od Średniej Krokwi, na wysokości 930 m. Dolina wznosi się w kierunku południowo-zachodnim, podchodząc pod główny wierzchołek Krokwi. Dolina nad Capkami ograniczona jest północno-zachodnim i północno-wschodnim ramieniem Krokwi (to ostatnie ma nazwę Opalone). Na wysokości nieco powyżej 1200 m oba grzbiety rozwidlają się, a pomiędzy odgałęzienia wcinają się lesiste żleby, sąsiadujące z doliną. Po stronie zachodniej jest to Żleb pod Kogutkami, a po wschodniej – Żleb nad Kamieniołomem. W górnej części (powyżej rozgałęzień) Dolina nad Capkami graniczy od zachodu z Doliną Białego, a od wschodu z Doliną Bystrej. Jest w całości zalesiona. Jej zbocza są w dolnej części (poniżej ok.

Wielka Sucha Dolina

1051 m, Tatry Zachodnie

Wielka Sucha Dolina – orograficznie prawa odnoga Doliny Chochołowskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Ma wspólny wylot z Małą Suchą Doliną. Znajduje się on zaraz powyżej Siwej Polany, na wysokości 935 m n.p.m. Wielka Sucha Dolina biegnie w południowym kierunku, w górnej części zakręca na wschód i podchodzi pod przełęcz Lejowe Siodło (1245 m). Ma jedną odnogę – Rosochowaty Żleb odchodzący od jej dolnej części w południowo-wschodnim kierunku. Oddzielone są od siebie bocznym ramieniem odchodzącym od Zadniej Rosochy. Zarówno głównym ciągiem Wielkiej Suchej Doliny, jak i Rosochowatym Żlebem spływają niewielkie potoki. Wielka Sucha Dolina jest całkowicie porośnięta lasem i nie prowadzi nią żaden szlak turystyczny.

Suchy Żleb

1047 m, Tatry Zachodnie

Suchy Żleb – reglowa dolina wcięta w północne stoki Łysanek w polskich Tatrach Zachodnich. Jest jedną z trzech dolin Łysanek, najbardziej wschodnią. Opada spod Samkowego Zwornika (1317 m) w północnym kierunku, do Kotliny Zakopiańskiej. Ma wylot na wysokości ok. 900 m n.p.m. powyżej należącego do Zakopanego osiedla Mraźnica. Jej wschodnie obramowanie tworzy północno-wschodni grzbiet Łysanek oddzielający ją od Doliny Strążyskiej, zachodnie Samkowy Grzbiet oddzielający ją od Doliny za Bramką. Dnem doliny spływa potok Miśkowiec, który czasami wysycha – stąd nazwa dolinki. Jest to niewielka dolinka o charakterze żlebu i jest całkowicie zalesiona. Podłoże skalne zbudowane jest w większości z odpornych na erozję wapieni i dolomitów, w części północnej występują też mniej odporne dolomity, łupki i wapienie eoceńskie.

Żleb pod Kogutkami

1031 m, Tatry Zachodnie

Żleb pod Kogutkami – niewielka dolina reglowa w Tatrach Zachodnich, wcięta w północne zbocza Krokwi (1378 m). Otoczona jest przez grzbiety odchodzące z rozwidlającego się północno-zachodniego ramienia Krokwi. Wylot znajduje się na wysokości 920 m, pomiędzy kompleksem skoczni narciarskich Średniej Krokwi a Wielką Krokwią. Od strony zachodniej żleb sąsiaduje z Doliną Białego, od wschodu z Doliną nad Capkami. Żleb wznosi się w kierunku południowym (z lekkim odchyleniem na zachód), ma długość około 700 metrów i jest w całości porośnięty lasem. Nie prowadzą nim żadne szlaki turystyczne. Podłożem geologicznym Żlebu pod Kogutkami są w większej części wapienie dolomityczne, przy wylocie natomiast eoceńskie wapienie numulitowe. Zbocza są w większości strome, a dno bez cieku wodnego.

Dolina za Bramką

1024 m, Tatry Zachodnie

Dolina za Bramką – dolina reglowa w Tatrach Zachodnich znajdująca się pomiędzy Doliną Strążyską a Doliną Małej Łąki.

Dolina ku Dziurze

1022 m, Tatry Zachodnie

Dolina ku Dziurze – dolinka reglowa w Tatrach Zachodnich o długości 1,6 km i powierzchni 85 ha. Nazwa pochodzi od jaskini Dziura, znajdującej się w środkowej części doliny. Dolina ku Dziurze wyrzeźbiona została przez potok w północnych zboczach Sarniej Skały, pomiędzy grzbietami Spaleńca (na wschodzie) i Grześkówek (na zachodzie). Wylot doliny znajduje się na wysokości 897 m przy Drodze pod Reglami. Na wysokości około 930 m dolina rozwidla się na dwa żleby wznoszące się pod grańkę Sarniej Skały. Dolna i górna część doliny jest dość wąska, a w dnie występują niewielkie skalne progi. W odcinku środkowym dolina rozszerza się, a na jej prawym orograficznie zboczu znajduje się Ściana nad Dziurą o długości około 100 metrów i maksymalnej wysokości 52 metrów. Roślinność występująca w dolinie ma charakter typowej roślinności regla dolnego (świerk, buk, jodła).

Dolina Huciańska

1021 m, Tatry Zachodnie

Dolina Huciańska – orograficznie prawe odgałęzienie Doliny Chochołowskiej. Nazwa pochodzi od znajdującej się u wylotu doliny polany Huciska.

Spadowiec

1015 m, Tatry Zachodnie

Spadowiec – reglowa dolina na północnej stronie Tatr, znajdująca się pomiędzy Doliną Białego a Doliną ku Dziurze. Ma wylot przy Drodze pod Reglami powyżej osiedla Spadowiec w Zakopanem, górą podchodzi pod wierzchołek Łomika. Jej obramowanie tworzą dwa odchodzące od Łomika ramiona grzbietu, obydwa o nazwie Spaleniec. Ramię północno-wschodnie oddziela ją od Doliny Białego, ramię północno-zachodnie od Doliny ku Dziurze. Dnem Doliny Spadowiec spływa potok Spadowiec. Jest to nieduża, całkowicie porosnięta lasem dolinka mająca charakter żlebu. Znajduje się na obszarze ochrony ścisłej Regle Zakopiańskie. Nie prowadzi przez nią szlak turystyczny, jedynie Droga pod Reglami przecina wylot dolinki i przekracza mostkiem spływający nią potok.

Mała Sucha Dolina

1011 m, Tatry Zachodnie

Mała Sucha Dolina – niewielka, żlebowata dolinka w polskich Tatrach Zachodnich. Jest orograficznie prawą odnogą Doliny Chochołowskiej. Ma wspólny wylot z Wielką Suchą Doliną. Znajduje się on zaraz powyżej Siwej Polany, na wysokości 935 m n.p.m. Mała Sucha Dolina biegnie w południowym kierunku, równolegle do Wielkiej Suchej Doliny, wcinając się w północno-zachodnie stoki Skrajnej Rosochy. Jest nieco rozgałęziona. Jej dnem spływa niewielki potok. Mała Sucha Dolina jest całkowicie porośnięta lasem i nie prowadzi nią żaden szlak turystyczny. Przy jej wylocie 27 grudnia 1939 gestapo zamordowało 9 Polaków. Była to jedna z pierwszych egzekucji niemieckich na Podhalu. Upamiętnia to pamiątkowy nagrobek.

Dolina Olczyska

1006 m, Tatry Zachodnie

Dolina Olczyska, dawniej nazywana Olczyskiem – tatrzańska dolina mająca wylot w Jaszczurówce, a górą podchodząca pod szczyt Kopy Magury (1704 m).

Dolina Białego

992 m, Tatry Zachodnie

Dolina Białego – dolina reglowa w Tatrach Zachodnich, położona pomiędzy grzbietami Krokwi i Sarniej Skały.

Wąwóz Homole

612 m, Pieniny

Wąwóz Homole – wąwóz w Pieninach, a dokładniej w Małych Pieninach, w miejscowości Jaworki w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie miejsko-wiejskiej Szczawnica. Nazwa pochodzi od ruskiego słowa homoła, gomoła, które oznacza obły, bezrogi (nawiązanie do kształtu doliny). Ma długość ok. 800 m.

Jaferowy Żleb

1431 m, Tatry Zachodnie

Jaferowy Żleb – żleb stanowiący boczne odgałęzienie Doliny Tomanowej w polskich Tatrach Zachodnich. Ma długość ok. 780 m i opada w północnym kierunku spod rozwidlenia dwóch grzbietów: Skrajnego Smreczyńskiego Grzbietu i Jaferowego Grzbietu; ten ostatni oddziela dolną część Doliny Pyszniańskiej od Doliny Tomanowej. Wylot żlebu znajduje się na południowym końcu Wyżniej Smreczyńskiej Polany, na wysokości ok. 1200 m. Żlebem schodzą duże lawiny. W 2005 r. lawina wyrwała w Jaferowym Żlebie kilkaset świerków wraz z korzeniami. Dnem żlebu spływa potok, który w górnej części żlebu okresowo zanika, zaś na Wyżniej Smreczyńskiej Polanie całkowicie gubi wodę. Dawniej obszar żlebu był wypasany, należał do Hali Smreczyny, obecnie jest to znajdujący się poza szlakami turystycznymi obszar ochrony ścisłej „Pyszna, Tomanowa, Pisana”.

Dolina Pyszniańska

1240 m, Tatry Zachodnie

Dolina Pyszniańska, nazywana także Pyszną Doliną – górna część walnej Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich.

Szeroki Żleb

1975 m, Tatry Wysokie

Kocioł Zmarzłego Stawu

1789 m, Tatry Wysokie

Szeroki Żleb

1606 m, Tatry Zachodnie

Żleb Wściekłych Węży

1416 m, Tatry Zachodnie

Limbowy Kuluar

1366 m, Tatry Wysokie

Żłóbki

1340 m, Tatry Zachodnie

Dolina Suchej Wody

1317 m, Tatry Zachodnie

Siklawiczny Żleb

1253 m, Tatry Zachodnie

Dolinka spod Łysanek

1069 m, Tatry Zachodnie

Dolinka spod Jatek

1065 m, Tatry Zachodnie

Wąwóz Gorczyński

602 m, Pieniny

Jar Zrębiska

590 m, Podhale

Maćkowa Dolina

876 m, Podhale

Dolina Kotarnego

644 m, Podhale

Mrówczany Potoczek

607 m, Podhale

Międzygóry

598 m, Pieniny

Snajgrąd

572 m, Podhale

Marczowa Dolina

562 m, Podhale